POLSKA DOBRZE SMAKUJE - „Czar Kaszub i kozie sery Romana Sidorkiewicza” - 17 min
Friday, August 8, 2008
Hiroszima i Nagasaki a “Tarcza” w Polsce
Hiroszima i Nagasaki a “Tarcza” w Polsce
W obliczu zagrożenia Polski bombami nuklearnymi z Kliningradu i innych baz rosyjskich, na wypadek budowy w Polsce wyrzutni rakiet amerykańskich typu „Tarcza,” warto przypomnieć pierwsze dwie bomby nuklearne, użyte przez USA w 1945 roku. Jest to sprawa istotna, ponieważ kłamliwa propaganda uzasadniająca „Tarczę” w Polsce zagrożeniem z Iranu, jest zupełnie nie do przyjęcia.
Natomiast pociski amerykańskie w Polsce, oddalone o cztery minuty lotu od Moskwy, stawiają Rosję wobec bardzo ryzykownego zagrożenia „szachem i matem” przez USA, jeżeli Rosjanie dopuszczą do takiej sytuacji. Logicznie można się spodziewać, że n.p. w Kaliningradzie, czekają już automatyczne wyrzutnie rakiet, z głowicami nuklearnymi, gotowe do strzału, w chwili, kiedy na radarze rosyjskim pokażą się przygotowania do odpalenia rakiety amerykańskiej z nuklearną głowicą, potencjalnie tylko, zagrażającej Moskwie.
W obliczy takiego prospektu zniszczenia Polski przez nuklearne bomby rosyjskie, warto przypomnieć rocznicę bombardowania Hiroszimy 6go sierpnia, 1945 roku i w trzy dni później Nagasaki, gdzie celem, czyli „ground zero,” była jedyna katedra katolicka na terenie Japonii. Wówczas około dwieście tysięcy osób zostało zabitych w samych atakach oraz z powodu zatrucia radioaktywnego. Większość ofiar stanowili cywile, włącznie z kilku tysiącami robotników z Korei. Dwunastu pilotów lotnictwa morskiego USA, uwięzionych w miejscowym więzieniu, również było wówczas zabitych.
Prezydent Harry Truman, wielki mistrz masonerii, szczycił się tym, że on ponosi całkowitą odpowiedzialność za to pierwsze bombardowanie nuklearne w historii, dokonane wbrew protestom amerykańskich dowódców sił lądowych i morskich. Jedynie masońscy i syjonistyczni doradcy Trumana, byli z tego bombardowania zadowoleni, bo niby miało ono, między innymi, ostrzec Stalina o potędze USA i ogóle destabilizować świat, wprowadzeniem go w epokę nuklearną.
Trzeba pamiętać, że w czasie epoki nuklearnej, po raz pierwszy w historii ludzkości, ludzie mają broń, którą mogą dokonać samobójstwo całej ludzkości. Słusznie pisze profesor Noam Chomsky, z prestiżowej politechniki Massachussets Institute of Technology, kiedy ostrzega Amerykanów przed „wojną ostateczną” („terminal war”).
Trzeba pamiętać, że na wypadek nuklearnego bombardowania Polski przez Rosję, Waszyngton, zawsze może starać się nie dopuścić do wymiany salw nuklearnych między USA i Rosją. Byłoby to niestety dopiero po obróceniu Polski w teren skażony radioaktywnie.
Truman fałszywie tłumaczył się zemstą, za japoński atak na Pearl Harbor i mordowanie jeńców przez Japończyków, podczas gdy w rzeczywistości prezydent F.D. Roosevelt, już w 1937 roku, doszedł do przekonania, że jedynie wojna może uratować USA od załamania ekonomicznego. Z tego powodu zaczął prowokować Japonię i wykorzystywać imperializm japoński, wówczas sprzymierzony z hitlerowskimi Niemcami. Rząd w Berlinie chciał sobie podporządkować Polskę i przyłączyć do Niemiec Gdańsk oraz przejąć kontrolę ziem polskich byłego zaboru pruskiego.
Ironią losu jest fakt, że dziś rozmaici autorzy dowodzą w USA, że Polska spowodowała wybuch Drugiej Wojny Światowej, ponieważ nie chciała podporządkować się woli Hitlera, którego postać w literaturze amerykańskiej pojawia się ostatnio jako człowieka racjonalnego. Jest to portret daleki od rzeczywistości, w której Hitler chciał jak najszybciej i to za wszelką cenę doprowadzić do wojny Niemiec przeciwko Rosji.
Polska była fizyczną barierą między Niemcami i Rosją tak, że Polacy mieli do wyboru albo poddać się woli Hitera, albo ulec zniszczeniu tak, żeby Niemcy miały bezpośrednią granicę z Rosją. W celu uzyskania bezpośredniego dostępu do Rosji Hitler musiał zdradzić Japonię, która staczała ciężkie bitwy z sowiecką armią syberyjską. Mimo protestów japońskiego sojusznika, Berlin zawarł pakt o nieagresji z Sowietami w sierpniu 1939.
Hitler mścił się na Polakach za doprowadzenie go do zdrady jego japońskiego sojusznika, oraz za bezpośrednie spowodowanie wypowiedzenia wojny Niemcom, przez Francję i Anglię. Hitler chciał pokonać Rosję i zagarnąć Ukrainę, bez walki na froncie zachodnim Niemiec. W literaturze USA sprawa ta nie jest jasno opisana i dzięki temu możliwe i często akceptowane są oskarżenia Polski jako „nieodpowiedzialnego prowokatora” Drugiej Wojny Światowej.
Mało ludzi w USA i w Polsce zdaje sobie sprawę z walk japońsko-sowieckich, w latach 1937-1939 i z faktu, że po przegranej bitwie pod KhalKhim-Gol, nad rzeką Kalką w Mandżurii, w sierpniu 1939, Japończycy starali się o zawieszenie broni z Armią Czerwoną. Zawieszenie broni między Sowietami i Japonią zostało popisane w dniu 15go września, 1939, następnego dnia weszło ono w życie tak, że w dniu 17go września, 1939 Armia Czerwona, nie zaangażowana już przeciwko Japończykom, dokonała inwazji Polski.
Ryzykowna dla Polski, strategia USA, szachowania Rosji wyrzutniami „Tarczy” na polskim terenie, grozi Polsce ponownym atakiem rosyjskim, tym razem jeszcze bardziej niszczącym, niż najazd sowiecki na Polską w 1939 roku. Niebezpieczeństwo rosyjskiego ataku nuklearnego na Polskę, w celu zapobieżenia atakowi Amerykanów na ośrodki kontroli i dowodzenia w Rosji. Trzeba to sobie uzmysłowić, zwłaszcza w sierpniu, w rocznicę ataku USA na Hiroszimę i Nagasaki, ponieważ gra strategiczna USA za pomocą wyrzutni „Tarczy” w Polsce zagraża Polakom rosyjskim bombardowaniem nuklearnym.info from http://www.pogonowski.comProf. Iwo Pogonowski
W obliczu zagrożenia Polski bombami nuklearnymi z Kliningradu i innych baz rosyjskich, na wypadek budowy w Polsce wyrzutni rakiet amerykańskich typu „Tarcza,” warto przypomnieć pierwsze dwie bomby nuklearne, użyte przez USA w 1945 roku. Jest to sprawa istotna, ponieważ kłamliwa propaganda uzasadniająca „Tarczę” w Polsce zagrożeniem z Iranu, jest zupełnie nie do przyjęcia.
Natomiast pociski amerykańskie w Polsce, oddalone o cztery minuty lotu od Moskwy, stawiają Rosję wobec bardzo ryzykownego zagrożenia „szachem i matem” przez USA, jeżeli Rosjanie dopuszczą do takiej sytuacji. Logicznie można się spodziewać, że n.p. w Kaliningradzie, czekają już automatyczne wyrzutnie rakiet, z głowicami nuklearnymi, gotowe do strzału, w chwili, kiedy na radarze rosyjskim pokażą się przygotowania do odpalenia rakiety amerykańskiej z nuklearną głowicą, potencjalnie tylko, zagrażającej Moskwie.
W obliczy takiego prospektu zniszczenia Polski przez nuklearne bomby rosyjskie, warto przypomnieć rocznicę bombardowania Hiroszimy 6go sierpnia, 1945 roku i w trzy dni później Nagasaki, gdzie celem, czyli „ground zero,” była jedyna katedra katolicka na terenie Japonii. Wówczas około dwieście tysięcy osób zostało zabitych w samych atakach oraz z powodu zatrucia radioaktywnego. Większość ofiar stanowili cywile, włącznie z kilku tysiącami robotników z Korei. Dwunastu pilotów lotnictwa morskiego USA, uwięzionych w miejscowym więzieniu, również było wówczas zabitych.
Prezydent Harry Truman, wielki mistrz masonerii, szczycił się tym, że on ponosi całkowitą odpowiedzialność za to pierwsze bombardowanie nuklearne w historii, dokonane wbrew protestom amerykańskich dowódców sił lądowych i morskich. Jedynie masońscy i syjonistyczni doradcy Trumana, byli z tego bombardowania zadowoleni, bo niby miało ono, między innymi, ostrzec Stalina o potędze USA i ogóle destabilizować świat, wprowadzeniem go w epokę nuklearną.
Trzeba pamiętać, że w czasie epoki nuklearnej, po raz pierwszy w historii ludzkości, ludzie mają broń, którą mogą dokonać samobójstwo całej ludzkości. Słusznie pisze profesor Noam Chomsky, z prestiżowej politechniki Massachussets Institute of Technology, kiedy ostrzega Amerykanów przed „wojną ostateczną” („terminal war”).
Trzeba pamiętać, że na wypadek nuklearnego bombardowania Polski przez Rosję, Waszyngton, zawsze może starać się nie dopuścić do wymiany salw nuklearnych między USA i Rosją. Byłoby to niestety dopiero po obróceniu Polski w teren skażony radioaktywnie.
Truman fałszywie tłumaczył się zemstą, za japoński atak na Pearl Harbor i mordowanie jeńców przez Japończyków, podczas gdy w rzeczywistości prezydent F.D. Roosevelt, już w 1937 roku, doszedł do przekonania, że jedynie wojna może uratować USA od załamania ekonomicznego. Z tego powodu zaczął prowokować Japonię i wykorzystywać imperializm japoński, wówczas sprzymierzony z hitlerowskimi Niemcami. Rząd w Berlinie chciał sobie podporządkować Polskę i przyłączyć do Niemiec Gdańsk oraz przejąć kontrolę ziem polskich byłego zaboru pruskiego.
Ironią losu jest fakt, że dziś rozmaici autorzy dowodzą w USA, że Polska spowodowała wybuch Drugiej Wojny Światowej, ponieważ nie chciała podporządkować się woli Hitlera, którego postać w literaturze amerykańskiej pojawia się ostatnio jako człowieka racjonalnego. Jest to portret daleki od rzeczywistości, w której Hitler chciał jak najszybciej i to za wszelką cenę doprowadzić do wojny Niemiec przeciwko Rosji.
Polska była fizyczną barierą między Niemcami i Rosją tak, że Polacy mieli do wyboru albo poddać się woli Hitera, albo ulec zniszczeniu tak, żeby Niemcy miały bezpośrednią granicę z Rosją. W celu uzyskania bezpośredniego dostępu do Rosji Hitler musiał zdradzić Japonię, która staczała ciężkie bitwy z sowiecką armią syberyjską. Mimo protestów japońskiego sojusznika, Berlin zawarł pakt o nieagresji z Sowietami w sierpniu 1939.
Hitler mścił się na Polakach za doprowadzenie go do zdrady jego japońskiego sojusznika, oraz za bezpośrednie spowodowanie wypowiedzenia wojny Niemcom, przez Francję i Anglię. Hitler chciał pokonać Rosję i zagarnąć Ukrainę, bez walki na froncie zachodnim Niemiec. W literaturze USA sprawa ta nie jest jasno opisana i dzięki temu możliwe i często akceptowane są oskarżenia Polski jako „nieodpowiedzialnego prowokatora” Drugiej Wojny Światowej.
Mało ludzi w USA i w Polsce zdaje sobie sprawę z walk japońsko-sowieckich, w latach 1937-1939 i z faktu, że po przegranej bitwie pod KhalKhim-Gol, nad rzeką Kalką w Mandżurii, w sierpniu 1939, Japończycy starali się o zawieszenie broni z Armią Czerwoną. Zawieszenie broni między Sowietami i Japonią zostało popisane w dniu 15go września, 1939, następnego dnia weszło ono w życie tak, że w dniu 17go września, 1939 Armia Czerwona, nie zaangażowana już przeciwko Japończykom, dokonała inwazji Polski.
Ryzykowna dla Polski, strategia USA, szachowania Rosji wyrzutniami „Tarczy” na polskim terenie, grozi Polsce ponownym atakiem rosyjskim, tym razem jeszcze bardziej niszczącym, niż najazd sowiecki na Polską w 1939 roku. Niebezpieczeństwo rosyjskiego ataku nuklearnego na Polskę, w celu zapobieżenia atakowi Amerykanów na ośrodki kontroli i dowodzenia w Rosji. Trzeba to sobie uzmysłowić, zwłaszcza w sierpniu, w rocznicę ataku USA na Hiroszimę i Nagasaki, ponieważ gra strategiczna USA za pomocą wyrzutni „Tarczy” w Polsce zagraża Polakom rosyjskim bombardowaniem nuklearnym.info from http://www.pogonowski.comProf. Iwo Pogonowski
Nieprawidłowa dieta i czynniki środowiskowe, zaburzają wewnętrzną równowagę organizmu, prowadząc do zakwaszenia, niedotlenienia, zastoju limfy, nagrom
Nieprawidłowa dieta i czynniki środowiskowe, zaburzają wewnętrzną równowagę organizmu, prowadząc do zakwaszenia, niedotlenienia, zastoju limfy, nagromadzenia toksyn. Daje to efekt zwyrodnienia, rozpadu, czyli tzw. obraz korodowania organizmu. Powodują to wolne rodniki (utleniacze), reaktywne związki chemiczne, powstające w procesie "spalania" żywności w organizmie, w obecności tlenu. Są to: nadtlenek wodoru powstający z rodników ponadtlenkowych oraz rodnik hydroksylowy (OH-). Podstawowym enzymem likwidującym wolne rodniki w organizmie jest dysmutaza ponadtlenkowa (SOD) zawarta w krwinkach czerwonych. Jedna cząstka tego enzymu ma zdolność łączenia dwóch cząsteczek rodnika ponadtlenkowego. Do wytworzenia dysmutazy w krwinkach potrzebne są atomy miedzi i cynku. Do usunięcia nadtlenku wodoru ze swej cząsteczki i wydalenia jej z organizmu, SOD wymaga enzymu katalazy zawartej również w krwinkach czerwonych. Zamienia on nadtlenek wodoru H2O2 w wodę. Ograniczeniem katalazy jest jej niezdolność metabolizowania nadtlenków lipidowych utworzonych przez wolne rodniki z kwasów tłuszczowych. Zwalcza on również nadtlenki przemieszczające się w płynach komórkowych. Do zwalczania nadtlenków lipidowych konieczna jest peroksydaza glutationowa. Ma na zdolność usuwania nadtlenków powstałych z kwasów tłuszczowych w błonach komórkowych oraz przemiany nadtlenku wodoru w wodę. Do działania tego enzymu potrzebna jest obecność selenu. Silnym wymiataczem nadtlenków lipidowych jest również transferaza glutationowa. Niedobór selenu czy glutationu (trójpeptyd składający się z trzech aminokwasów) powoduje, że nadtlenek wodoru nie ulega przekształceniu w wodę i powstaje bardzo agresywny rodnik hydroksylowy (OH-). Rodnik ten łączy się z kwasami tłuszczowymi tworząc nowe kolejne wolne rodniki - nadtlenki lipidowe. Wymiataczem rodników hydroksylowych jest enzym reduktaza metioninowa, glikozyd amygdalina, uzyskiwany z pestek migdałów, brzoskwiń, śliwek i wiśni. Rodniki nadtlenkowe z powodu niewysyconego jednego wiązania elektronowego, łączą się kradnąc jeden elektron np. ze ściany komórki, wyrywając w niej dosłownie dziurę a łącząc się z DNA zmieniają jego strukturę. Jeżeli pomnoży się niewielkie szkody jednostkowe przez miliony wolnych rodników powstających w każdej sekundzie, można uznać organizm za rejon katastrofy. Reaktywnie substancje utleniające powodują korozję lub rozpad ciała w sensie dosłownym. Czasami przeciwutleniacze oddają reaktywnym substancjom utleniającym elektron po to, aby doszło do stabilizacji cząsteczki przez wysycenie jej wolnego wiązania, a innym razem neutralizują wolne rodniki przez kompleksowe łączenie się z nimi. Przeciwutleniaczem jest każda substancja, która może pomóc w zwalczaniu szkód wywołanych działaniem wolnych rodników. Są to: witaminy, składniki mineralne, hormony, roślinne związki chemiczne i enzymy. 2. Co to jest proces glikacji Uważa się, że za proces starzenia się organizmu odpowiedzialna jest również tzw. glikacja. Pojawia się wtedy, gdy białka reagują z nadmiarem cukru i wapniem, w wyniku czego powstają nierozpuszczalne kompleksy białkowo - cukrowo - wapniowe. W miarą upływu czasu łączą się z kolagenem - budulcem ścięgien, stawów, naczyń i skóry. Proces ten prowadzi do odkładania się ich w ścianie wewnętrznej naczyń krwionośnych tworząc ogniska miażdżycy, w narządzie ruchu prowadzą do powstawania zmian zwyrodnieniowych stawów, ścięgien i powięzi. Zapobieganie temu polega na stosowaniu diety niskowęglowodanowej i włączenia do stałego użytku soli chromowej kwasu pikolinowego lub nikotynowego, związków organicznych cynku, selenu, miedzi, magnezu, krzemu, manganu, molibdenu, siarki, żelaza, germanu, witaminy A, C, E, związków pochodzenia roślinnego, nienasyconych kwasów tłuszczowych - omega 3,6,9. Organizm wbudowuje te składniki w strukturę swoich enzymów, biorących udział we wszystkich procesach metabolicznych ustroju. Powstawanie wolnych rodników w organizmie jest procesem w 100% normalnym ale ich nadmiar spowodowany działaniem czynników zewnętrznych i wewnętrznych jest bardzo szkodliwy. Procesowi temu sprzyja sprzyja:
Stres fizyczny i psychiczny, który karmi się metabolizmem tlenowym a nie tlenem.
Ozon w powietrzu.
Spaliny samochodowe.
Dym tytoniowy.
Stany zapalne.
Promieniowanie jonizujące i elektromagnetyczne.
Zanieczyszczenia wody.
Wysokoprzetworzone produkty spożywcze.
Metale ciężkie.
Przemysłowe związki chemiczne.
Leki. 3. Toksyczna żywność Ponieważ nasza ziemia często jest zubożała w odpowiednie dla organizmu minerały, to hodowane na niej warzywa i owoce również nie zawierają cennych dla naszego zdrowia związków. Ujemny bilans minerałów, witamin i przeciwutleniaczy powoduje szybkie zużywanie się organizmu. W ponad 80 chorobach związanych ze starzeniem się można uzyskać poprawę stosując przeciwutleniacze. Masowe stosowanie herbicydów i pestycydów w opryskach roślin oraz nieprzestrzeganie okresów karencji, powoduje wprowadzenie do żywności związków toksycznych kumulujących się w organizmie. Zbyt intensywna uprawa ziemi i stosowanie nawozów syntetycznych prowadzi do zubożenia roślin pod względem zawartości w nich witamin i związków mineralnych. Owoce powleka się woskiem technicznym (Carnuba) chroniąc je przed wysychaniem. Do poprawy smaku i zapachu używa się glutaminianu sodu. Przyspiesza się dojrzewanie owoców stosując lampy emitujące światło o specjalnej długości fali. W USA 40% wszystkich wyprodukowanych antybiotyków przez przemysł farmaceutyczny dodaje się do paszy zwierzętom hodowlanym w celu ochrony przed chorobami zakaźnymi. Ażeby przyśpieszyć wzrost bydła i zwiększyć produkcję mleka, dodaje się do paszy hormony wzrostu i hormony żeńskie. Po zjedzeniu przez człowieka ich mięsa i produktów mlecznych, ulegają zniszczeniu w jelitach przyjazne nam bakterie (Lactobacillus), prowadząc w efekcie do zachorowania na drożdżycę zaburzeń wchłaniania życiowo ważnych dla nas substancji odżywczych. Spożywanie mięsa nasyconego hormonami powoduje u kobiet wzrost zachorowalności na raka piersi, macicy, bolesne miesiączkowanie, przedwczesne dojrzewanie u dziewczynek a u mężczyzn impotencję i przedwczesne starzenie się. Napromieniowanie żywności powoduje likwidację pleśni i niepożądanych bakterii oraz cennych dla naszego organizmu witamin. Do żywności dodaje się również: barwniki, cyklaminiany, sztuczne środki słodzące, azotany i wiele innych. Naukowcy wykrywają w glebie i wodzie wysokie stężenie, ołowiu, kobaltu, rtęci i aluminium. Kosmetyki, narzędzia kuchenne, chemiczne środki zmiękczające, niektóre farby, wyroby plastikowe, lakiery, rozpuszczalniki oraz plomby zębowe mogą zawierać te niebezpieczne metale, a te kumulując się likwidują pierwszą linię obrony naszego organizmu. 4. Przeciwutleniacze Związki roślinne - bioflawonoidy Jest to grupa 5000 zidentyfikowanych składników mających własności superprzeciwutleniaczy. 1. Picnogenol Inna nazwa tego związku - wyciąg z kory sosny morskiej, kory sosny kanadyjskiej, pestek winogron. Jest nazwą handlową kompleksów proantocyjanidyn i polifenoli. Jest rozpuszczalny w wodzie i działa w płynie wewnątrzkomórkowym i międzykomórkowym. Hamuje bardzo reaktywny wolny rodnik - nadazotan oraz łączenie się nadtlenku wodoru z chlorkiem. Pobudzaniu układ odpornościowy, obniża ciśnienie tętnicze poprzez rozkurcz naczyń krwionośnych, przeciwdziała agregacji płytek krwi, przez co zapobiega udarom mózgu i zawałom serca. Zwiększa aktywność cytotoksyczną krwinek białych, których zadaniem jest niszczenie wirusów i komórek nowotworowych. Zmniejsza obrzęki i stan zapalny. Dzięki hamowaniu oksydacji cholesterolu LDL zapobiega miażdżycy, utrzymuje prawidłowy stan śródbłonka tętnic, przeciwdziała bólom i obrzękom kończyn dolnych. Potrafi odwrócić szkody dokonane w skórze przez promieniowanie ultrafioletowe słońca. Pokonuje barierę krew - mózg, dzięki czemu może zwalczać wolne rodniki w obrębie mózgu. Chroni przed szkodliwym wpływem wolnych rodników wytwarzanych przez promieniowanie, pestycydy, skażenie substancjami chemicznymi i metalami ciężkimi. Wchłania się z organizmu w ciągu sekund, zwiększając skuteczność innych substancji odżywczych jak witamina C, E i A. Hamuje wytwarzanie enzymów wywołujących rozpad kolagenu, które są bezpośrednią lub pośrednią przyczyną alergii i stanów zapalnych. Umacnia kolagenową substancję międzykomórkową naczyń krwionośnych, dzięki czemu zmniejsza się przepuszczalność naczyń i usprawnia krążenie krwi. Przyspiesza procesy gojenia tkanek miękkich. Proantocyjanidy są 50 razy silniejsze od witaminy E i 20 razy od witaminy C. Najlepsze źródła to winogrona, pomarańcze, grejpfruty, pomidory, owoce dzikiej róży, śliwki, sok cytrynowy, brzoskwinie i jeżyny. Dawka wyciągu z nasion winogron wynosi 150-200 mg/dobę. 2. Kwercetyna Występuje w cebuli, papryce, czosnku i zielonej herbacie. Jest mocnym przeciwutleniaczem. Korzystny wpływ kwercetyny na układ sercowo - naczyniowy wyraża się przeciwdziałaniem oksydacji lipoprotein o niskiej gęstości (LDL), czyli "złego cholesterolu," przez wolne rodniki. Stwierdzono, że pożywienie zawierające flawonoidy zmniejszyło śmiertelność wywołaną chorobą wieńcową, częstość występowania pierwszego zawału serca, obniżyło ryzyko udaru mózgu. 3. Karotenoidy Jest to grupa około 500 roślinnych substancji odżywczych, które nadają owocom i warzywom kolory: żółty, pomarańczowy i czerwony. Zielono liściaste warzywa również zawierają dużo karotenoidów, ale ich kolor jest maskowany przez obecność zielonego chlorofilu. Mądrość ludowa głosiła, że "jedzenie kolorowe" jest dobre dla zdrowia. Do tej grupy należą: alfa-karoten, beta-karoten, kryptoksantyna, likopen, luteina i zeaksantyna. Beta, alfa-karoten i kryptoksantyna mają aktywność retinolu, co oznacza, że są prekursorami witaminy A. Jednak to likopen, który nie jest prekursorem witaminy A okazał się najsilniejszym antyoksydantem z grupy, karotenoidów. Działanie ich polega na zwalczaniu wolnych rodników, przez co zmniejszają uszkodzenia DNA - przyczynę większości chorób nowotworowych. a. beta-karoten Jest bardzo ważny dla układu odpornościowego, szczególnie ta część, która odpowiada za nadzór przeciwnowotworowy. Pomaga zwalczać infekcję. Najwięcej jest jego w marchwi, brzoskwini, szpinaku, dyni, kapuście bezgłowej. Obniża o 40 % ryzyko zawału serca, dzięki hamowaniu oksydacji wielonasyconych kwasów tłuszczowych. Doskonałym źródłem beta - karotenu są warzywa o ciemnym kolorze jak: brokuły, jarmuż, zielone części rzepy i buraków. Dostępność jego podwaja się, jeśli warzywa gotowane są na parze. Przerywa się dzięki temu wiązania między karotenem a błonnikiem, co poprawia jego wchłanianie. b. luteina i zeaksantyna Zapobiegają zwyrodnieniom plamki żółtej siatkówki. c. likopen Przetworzone pomidory stanowią najbogatsze jego źródło. Uszkadza komunikację między komórkami nowotworowymi, opóźniając wzrost i ruchy komórek raka piersi, płuc i trzonu macicy. Jest przynajmniej dwa razy bardziej skuteczny od beta - karotenu w ograniczeniu szkód wywołanych oksydacją. Skutecznie zwiększa odporność LDL na utlenianie, dzięki czemu hamuje postęp miażdżycy. Stosowany profilaktycznie razem z witaminą E, C i selenem zmniejsza ryzyko zachorowania na raka gruczołu krokowego. Likopen zawarty w produktach pochodzących z przetworzonych pomidorów jest wchłaniany lepiej niż z pomidorów surowych. 4. Czosnek Działa jako superprzeciwutleniacz, obniża ciśnienie krwi, pobudza układ odpornościowy, reguluje poziom cukru we krwi, zapobiega chorobom serca, wspomaga metabolizm tłuszczów, łagodzi objawy chromania przestankowego (bóle podudzi przy niewydolności naczyń tętniczych podudzi), zapobiega rozwojowi nowotworów. Ma działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Jako chelator usuwa toksyczne metale ciężkie. Czosnek hamuje osadzanie się w ścianach tętnic zmienionych kwasów tłuszczowych i cholesterolu, obniża poziom cholesterolu LDL, podwyższa HDL. Dzięki temu zapewnia ochronę serca i tętnic. Jego składnik o nazwie ajeone ma działanie podobne do aspiryny, zmniejsza lepkość krwi, dzięki czemu zapobiega zawałom serca i udarom mózgu. Wspomaga usuwanie z organizmu pasożytów. Jako silny antyoksydant zawiera witaminę A, C, mangan, selen, german, cynk. 5. Zielona herbata Superprzeciwutleniacz o działaniu przeciwnowotworowym oraz przeciwwirusowym. Zawiera polifenole i bioflawonoidy. Neutralizują one szkodliwe tłuszcze i oleje, obniżają poziom cholesterolu i ciśnienie tętnicze krwi, blokują mechanizmy powstawania raka, hamują rozwój bakterii i wirusów, poprawiają trawienie, chronią przed powstaniem owrzodzeń, udarem mózgu. Zielona herbata ma 200 razy silniejszy wpływ na ochronę mózgu przed działaniem oksydacyjnym niż witamina E. Jest to najlepszy wymiatacz wolnych rodników hydroksylowych. 6. Głóg Zawiera proantycyjanidyny. Po zastosowaniu łącznie głogu, witaminy E i Co-Q-10 wydolność serca poprawia się w sposób istotny. Rozszerza naczynia wieńcowe, zwiększa objętość wyrzutową serca, zmniejsza obwodowy opór naczyń. 7. Borówka czarna (czarne jagody) Kuzynka borówki amerykańskiej, żurawiny, borówki czerwonej. Zawiera aż 10% polifenoli pokrewnych antocyjanidynom nasionom winogron i wyciągu z kory sosnowej. Zapobiega zmianom oksydacyjnym w naczyniach włosowatych i tętnicach. Wyciąg stosuje się w chorobach oczu. Pomaga w zaćmie, w korekcji wad wzroku, barwnikowemu zwyrodnieniu siatkówki, retinopatii cukrzycowej i związanej z tym utraty wzroku, jaskrze i zwyrodnieniu plamki żółtej. 8. Miłorząb dwuklapowy (ginkgo biloba) Stosowany jako wyciąg z liści. Poprawia on krążenie krwi szczególnie w naczyniach mózgowych. Stosować należy preparat, przez co najmniej 26 tyg. Blokuje reakcje alergiczne - zmniejsza częstość i nasilenie epizodów alergicznych i napadów astmy aż do ich wyeliminowania. Stosowany w chorobach oczu głównie w zwyrodnieniach siatkówki. Stosuje się 80-150 mg/dobę. 9. Ostropest plamisty Zawiera sylimarynę. Podnosi poziom glutationu w komórkach aż o 50%, zwiększa aktywność dysmutazy ponadtlenkowej w krwinkach czerwonych. Wykazuje wybitne powinowactwo antyoksydacyjne w stosunku do komórek wątroby. Wzmacnia reakcje detoksykacyjne w wątrobie przez to, że zapobiega utracie glutationu, który jest związany z procesem odtruwania. Wskazane jest jego stosowanie przez 6 - 8 tyg. w dawce 480 mg/dobę, potem należy obniżyć dawkę do 280 mg/dobę. Staje się zbawczym środkiem w zwalczaniu marskości wątroby, zapalenia wątroby, żółtaczce, skutków nadużycia alkoholu i leków. Przeciwutleniacze nie sklasyfikowane do żadnej grupy 1. Kwas liponowy Zwiększenie dawek antyoksydantów ma decydujące znaczenie w przeciwdziałaniu skutkom zatrucia metalami ciężkimi. W tym przypadku najbardziej efektywnym przeciwutleniaczem jest kwas liponowy, ponieważ łączy się z toksycznymi metalami i neutralizuje ich działanie. Jest idealnym antyoksydantem przeciwdziałającym starzeniu się, bierze udział w produkcji energii. Przenika do każdej komórki organizmu, gdyż jest rozpuszczalny w wodzie i tłuszczach. Współdziała synergistycznie z witaminą E i C. Działa korzystnie u chorych z cukrzycą gdyż normalizuje stężenie glukozy we krwi oraz przeciwdziała procesowi glikacji. Może obniżyć o 40% podwyższony poziom cholesterolu całkowitego. Stosowany jest w chorobach sercowo - naczyniowych wspomagając dopływ tlenu do serca. W profilaktyce stosuje się dawkę 20 - 50 mg/dobę, leczniczo 300 - 600 mg/dobę. 2. Glutation Jest najsilniejszym antyoksydantem komórkowym. Wytwarzany jest w organizmie z trzech aminokwasów - cysteiny, kwasu glutaminowego i glicyny. Zapobiega licznym chorobom i dzięki temu opóźnia proces starzenia się. Pobudza odporność organizmu, podwyższa poziom energii, usprawnia czynność mózgu, pomaga w zwalczaniu alergii, zapalenia stawów, zaćmie, nowotworach złośliwych płuc i raka gruczołu krokowego. Spadek jego poziomu obserwuje się od 40 roku życia człowieka. Jest kluczowym składnikiem neutralizacji nadtlenku wodoru, oraz rodnika hydroksylowego. Organizm nie jest w stanie przyswoić czystego glutationu. W celu uzyskania jego wysokiego stężenia, dostarczamy do organizmu jego substraty - kwas glutaminowy, glicynę oraz cysteinę uzyskaną z serwatki. 3. Koenzym (Co-Q-10) Znany jest również pod nazwą jako Ubichinon ( wszechobecny ), ponieważ występuje w każdej komórce organizmu. Ażeby uzyskać minimum jego dobowej dawki potrzeba byłoby zjeść 0,5 kg sardynek, 1 kg wątroby i 1,25 kg orzeszków ziemnych. Dostarcza paliwa dla organizmu jakim jest ATP znajdujący się w mitochondriach komórki. Co-Q-10 pomaga w produkcji, co najmniej trzech enzymów potrzebnych w komórce do jego wytworzenia. Paliwo to jest przez cały czas uwalniane z naszych komórek, dzięki czemu wszystkie systemy naszego organizmu funkcjonują prawidłowo. Organizm zaczyna ograniczać produkcję koenzymu już w wieku 20 lat, z powodu trzech przyczyn:
Braku wystarczającej jego ilości w pożywieniu.
Hamowania jego wytwarzania.
Zbyt szybkiego jego utylizacji. Problem jego niedoboru można rozwiązać, dostarczając organizmowi Co-Q-10 w dawkach uzupełniających. Znaczny spadek poziomu koenzymu obserwuje się u ludzi prowadzących zbyt intensywny tryb życia, w trakcie choroby, u osób nadużywających leków, pijących nadmierne ilości alkoholu, kawy, herbaty itp. U ludzi z zastoinową niewydolnością serca poziom koenzymu jest bardzo niski. Kiedy pacjentom podaje się jego dawki uzupełniające poprawa następuje w 91% przypadków. Co-Q-10 sprawia, że przy każdym skurczu, serce przepompowuje więcej krwi, czynność serca zwalnia się, zmniejszają się rozmiary serca, ustępują bóle w klatce piersiowej i uczucie zmęczenia. Dzięki właściwościom "energetyzującym" opóźnia procesy starzenia, może przywrócić około 80% pierwotnej mocy układu odpornościowego. Może on zmniejszyć szkody oksydacyjne komórek istoty szarej mózgu po postacią utraty pamięci, zapobiec udarom mózgu. Stosuje się go w leczeniu raka piersi, płuc, jelita grubego i innych postaciach raka, w leczeniu parodontozy. Stosowany jest szeroko w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zalecane jest dawkowanie 100-200 mg/dobę. Wchłania się lepiej w obecności drożdży piwnych, najlepiej też przyjmować go z jakimś olejem. 4. DHEA (dihydroepiandrosteron) Jest hormonem niedawno odkrytym. Spadek jego jest związany z procesem starzenia się. Jest produkowany przez nadnercza. Bardziej wrażliwi na jego spadek są mężczyźni. Ograniczenie w jego wytwarzaniu następuje między 30 a 40 rokiem życia a w wieku 50 - 70 lat stwierdza się 20% jego wartości. Pobudza układ odpornościowy, pracę mózgu, mięśni - zwiększając ich masę, zmniejsza ilośc tłuszczu w tkankach, wzmaga wytwarzanie hormonów płciowych : estrogenu i testosteronu, mobilizuje trzustkę do wytwarzania większej ilości insuliny. Otyłość związana z wiekiem, niewydolność układu sercowo - naczyniowego, wynika ze zmiany sposobu przemiany energii z anabolicznej na kataboliczną, w której organizm "zjada" własne tkanki, żeby uzyskać potrzebną energię. Proces ten jest związany ze spadkiem poziomu DHEA. Stosowanie tego hormonu w dawkach uzupełniających ma pewne ograniczenia. Działania uboczne DHEA mogą mieć poważny charakter. U kobiet w menopauzie, (u których poziom estrogenu jest niski) może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka piersi. Pobudzenie przez DHEA wydzielania estrogenu i testosteronu może sprzyjać rozwojowi niektórych postaci raka, pojawienie się włosów na twarzy u kobiet, u mężczyzn przerost sutków. Może powodować uszkodzenia wątroby. Należy stosować go bardzo ostrożnie, oznaczając przed rozpoczęciem kuracji poziom zależnych od niego hormonów. Przed rozpoczęciem podawania - poradź się lekarza! Zalecana dawka dla kobiet 25-50 mg/dobę, dla mężczyzn 50-100 mg/dobę. 5. Melatonina Melatonina - jest hormonem produkowanym przez szyszynkę i w przewodzie pokarmowym. Jest nazywana hormonem szczęścia, ponieważ jej wydzielaniu towarzyszy uczucie zadowolenia i szczęścia. Jest najsilniejszym antyoksydantem, jaki do tej pory wykryto. Obecność jej stwierdza się w każdej komórce organizmu. Wydzielana jest w cyklu dobowym snu i czuwania. Wydzielanie jej zaczyna wzrastać o zmierzchu i maleje o świcie. Szyszynka zaczyna ograniczać produkcję melatoniny około 40 - 50 roku życia, po kilku kolejnych latach zaczyna ulegać zwapnieniu i w końcu jej czynność ustaje zupełnie. Jest to kluczowy etap w procesie starzenia się. Od tego momentu zaczyna zawodzić układ odpornościowy, wzrasta ilość zachorowań na raka. Szybko wyczerpuje się energia, sen staje się coraz bardziej nieregularny. Zmianami tymi można nawet wytłumaczyć siwienie włosów. Uzupełnienie melatoniny w celu pobudzania układu odpornościowego powoduje odrost zanikłej grasicy i przywrócenie czynności limfocytów T. Powoduje również normalizację cholesterolu i ciśnienia tętniczego krwi, wywołując w chorobach serca spadek RR skurczowego i rozkurczowego. Przeciwdziała wytworzeniu się raka piersi i gruczołu krokowego. Jest ona szczególnie skuteczna w działaniu przeciwko rodnikowi hydroksylowemu. Po zneutralizowaniu wolnych rodników pozostaje stabilna i nie wymaga uzupełniania jak innych oksydantów. U starszych ludzi większa ilość melatoniny może przywrócić wyższy poziom energii i sprawność tak, że poczują się młodsi. Przypuszcza się, że melatonina kieruje w organizmie całym systemem przeciwutleniaczy i dlatego znajduje się w każdej komórce organizmu. Podaje się ją w dawce 1 - 3 mg na kilka godz. przed snem, powyżej 65 lat można zwiększyć dawkę do 5 mg. Uwaga - przedłuża aktywność seksualną. Pierwiastki 1. Chrom Uzupełnianie tego pierwiastka jest szczególnie zalecane w cukrzycy. Stosowany w diecie obniża poziom cukru na, poprawia tolerancję glukozy, obniża poziom insuliny, całkowitego cholesterolu i kwasów tłuszczowych, podnosi poziom dobrego cholesterolu HDL. Zalecaną jest dawka 200 - 400 mg soli chromowej kwasu pikolinowego dziennie bądź w tej samej dawce nikotynianu chromu. 2. Miedź Pierwiastek w nadmiarze szkodliwy. Niedobór miedzi wiąże się z niedoborem miedziowej dysmutazy ponadtlenkowej, w systemie obrony antyoksydacyjnej. Niedokrwistość niedobarwliwa wiąże się często z niedoborem miedzi i selenu. 3. Mangan Jest ważnym pierwiastkiem i wespół z miedzią i selenem odgrywa podstawową rolę w antyoksydacyjnym systemie enzymatycznym dysmutazy ponadtlenkowej. 4. Magnez Bierze udział w wytwarzaniu krwinek białych, które mają ogromne znaczenie w zwalczaniu zakażeń i innych chorób. Jako pierwiastek jest antagonistą wapnia. Objawem niedoboru magnezu bądź nadmiaru wapnia w stosunku magnezu są drżenia mięśniowe, skłonność do powierzchownych bólów mięśni, do tików nerwowych, jąkania, trudności w zasypianiu, wybudzania się nad ranem, zamykania się w sobie, izolacji w stosunku do otoczenia. Zalecana jest dawka 200 - 800 mg/dobę. 5. Potas Niedobór potasu powoduje określone objawy - obrzęki wokół kostek, zaburzenia pracy mózgu i móżdżku objawiające się bólami głowy, zaburzeniami równowagi, zaburzeniami koordynacji ruchowej. Ze strony jelit - nadkwasotą i objawami zgagi. Inne - suchość i wykwity skóry, pogorszenie pamięci, zaparcie, depresja, osłabienie czynności ruchowych, nerwowość, czasami nie dające się zaspokoić pragnienie, zmienna czynność i niemiarowość serca, podwyższenie poziomu cholesterolu, bezsenność, niskie ciśnienie krwi, szybkie męczenie się i osłabienie mięśni. 6. Selen Bierze udział w produkcji enzymu peroksydazy glutationowej. Zmniejsza o 46% oksydację LDL, czyli zmniejsza o połowę ilość cholesterolu przygotowanego do wytworzenia blaszek miażdżycowych. Współdziałając z witaminą E, wzmacnia nasz układ odpornościowy oraz czynność tarczycy i utrzymuje w zdrowiu serce, wątrobę i trzustką. Dodanie cynku powoduje zmniejszenie powiększonego gruczołu krokowego. Stwierdzono jego duże stężenie w nasieniu męskim i w związku z tym uważa się, że może mieć wpływ na płodność. Zalecana dawka : 50- 200 ug/dobę. Występuje w mięsie, rybach, ziarnach, drożdżach piwnych, lucernie, pietruszce, cebuli, czosnku, melasie, brokułach. 7. Siarka Wchodzi w skład cysteiny, glutationu (zespołu aminokwasów), indoli oraz grupy związków (izotiocyjanianów) blokujących i hamujących działanie komórek nowotworowych. Źródłem pokarmowym siarki są : jaja, ziarna zbóż, suszone owoce, orzechy, miód i warzywa. W organizmie zapobiega procesowi glikacji. 8. Cynk Wchodzi w skład ponad 200 enzymów w tym dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) i enzymów odpowiedzialnych za produkcję DNA i RNA. Oprócz udziału antyoksydacyjnego, cynk pobudza układ odpornościowy na poziomie komórkowym i zwiększa liczbę limfocytów T, które zwalczają zakażenia. Jest niezbędny do wzrostu komórek i przyspiesza gojenie się ran. Może wyleczyć owrzodzenie żołądka. Dzięki działaniu przeciwzapalnemu pomaga w leczeniu trądzika i zapalenia stawów. Jest skuteczny w leczeniu łuszczycy. Jest potrzebny do prawidłowego działania zmysłów smaku i odgrywa ogromną rolę w rozwoju i czynności męskich narządów płciowych i narządu krokowego. Spadek poziomu cynku równoległy do starzenia się organizmu jest związany z licznymi schorzeniami, związanymi z obniżaniem wydolności układu odpornościowego. Powstają również wtedy warunki do rozwoju zmian zwyrodnieniowych. W infekcjach nieżytowych górnych dróg oddechowych skraca on czas choroby z 8 - 9 dni do 4 dni. Jego niszczące działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne, jest prawdopodobnie związane z jego własnościami antyoksydacyjnymi. Cynk odgrywa podstawową rolę w produkcji insuliny, zarówno w pierwszym etapie, kiedy insulina gromadzona jest w komórkach beta trzustki jako kryształy cynku i później, kiedy insulina wiąże się z komórkami wątroby i komórkami tłuszczowymi. U wielu ludzi chorych na cukrzycę zaleca się stosowanie diety bogatej w błonnik, co jest korzystne dla normalizacji poziomu cukru we krwi, ale pogarsza wchłanianie cynku. Każdy, więc z tych pacjentów powinien stosować uzupełniające dawki cynku. Zalecana dawka dla dorosłych 15 - 30 mg/dobę, dla dzieci 5-10 g/dobę. Witaminy Witaminy dzieli się na rozpuszczalne w wodzie i w tłuszczach. Uważa się je za mikrosubstancje odżywcze, ponieważ potrzebne są naszemu organizmowi w regulowaniu metabolizmu, uwalnianiu energii ze spożytych tłuszczów. Spełniają rolę katalizatorów uaktywniających pracą enzymów. Witaminy A, D, E i K należą do rozpuszczalnych w tłuszczach, mogą być gromadzone w tłuszczach przez jakiś czas i osiągać toksyczny poziom, jeżeli przyjmowane są w zbyt dużych dawkach przez dłuższy czas. Witaminy B i C przenoszone są w organizmie w roztworach wodnych i każdy ich nadmiar jest codziennie wydalany. Do witamin mających specjalne właściwości oksydacyjne zaliczmy - witaminę A, B, C, E i P. Witaminą P nazywamy odkrytą niedawno grupę flawonoidów. 1. Witamina A Prekursorami jej są karotenoidy. Retinol znajduje się w pokarmach jako tran dorszowy, wątroba, żółtka jaj, i produkty nabiałowe. Karotenoidy alfa i beta - karoten występują w roślinach takich jak: szpinak, brokuły, marchew, dynia, brzoskwiniach i w warzywach czerwonych - pomidory. Uwaga - alfa i beta karoten można spożywać w dużych ilościach bez żadnych niepożądanych objawów, podczas gdy retinol jest rozpuszczalny w tłuszczach i może dać przy przedawkowaniu objawy toksyczne. Witamina A jest konieczna do zachowania zdrowia wilgotnych, miękkich tkanek, takich jak: błony śluzowe, skóra, włosy. Przy niedoborze witaminy A występują objawy suchości tych tkanek. Jako silny antyoksydant neutralizuje wolne rodniki i pomaga w usuwaniu szkodliwych zmian w organizmie wywołanych np. paleniem papierosów. W razie potrzeby pobudza układ odpornościowy w walce z zakażeniami bakteryjnymi. Przewlekły niedobór może prowadzić do zahamowania wzrostu, bezsenności, zmęczenia i utraty masy ciała. Pozytywne efekty obserwuje się, uzupełniając jej niedobór, we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego. Jest skuteczna w retinopatii cukrzycowej. Zmniejsza ryzyko powstawania miażdżycy, powikłań sercowo - naczyniowych dzięki jej ochronnemu działaniu na śródbłonek naczyń krwionośnych oraz mięśni gładkich naczyń. Zalecane dawki dla dorosłych 5000 - 25000 j.m./dobę, połowa tej dawki dla nastolatków, dla dzieci 2000 - 3000 j.m./dobę. 2. Zespół witamin B Mogą być stosowane indywidualnie, ale zazwyczaj wchodzą w skład preparatów określanych jako witamina B complex. W jej skład wchodzi 11 substancji chemicznych. Działają głównie jako stabilizatory błon komórkowych i jako naturalne środki uspokajające. W warunkach normalnych zaleca się stosowanie 100 - 300 mg witaminy B compleks/dobę. Podawana na czczo może spowodować dolegliwości żołądka i nudności. Najlepsze źródła witaminy B to brukselka, drożdże piwne, fasolka, groszek zielony, lucerna, mąka gryczana, nasiona, orzechy, owies, pełne ziarna zbóż, soczewica, szparagi i żółtko jaj. 3. Kwas foliowy Jest znany głównie jako witamina prenatalna, ponieważ zmniejsza liczbę wad wrodzonych. Bardzo dobre wyniki uzyskiwano przy jego łączeniu z cytostatykami w leczeniu raka jamy ustnej, żołądka i jelita grubego. Ma dobre działanie lecznicze i profilaktyczne w chorobach sercowo - naczyniowych. W połączeniu z witaminą E, wapniem, cynkiem i selenem, kwas foliowy jest jedną z podstawowych substancji odżywczych, dla chorych z reumatoidalnym zapaleniem stawów. 4. Witamina C Sam organizm nie potrafi wytwarzać witaminy C i trzeba ją dostarczać z pożywieniem. Jej najlepiej wchłanialną postacią jest postać (ester - C) utworzona z połączenia kwasu askorbinowego z wapniem, selenem lub cynkiem. W tej postaci witamina C nie ma odczynu kwaśnego i jest lepiej przyswajalna przez organizm. Jako antyoksydant witamina C powinna być stosowana jako podstawowy składnik diety. U palaczy tytoniu z reguły występuje jej duży niedobór. Jako rozpuszczalna w wodzie, przemieszcza się swobodnie w płynie komórkowym. Zadanie jej polega na ochronie mitochondriów w komórce (baterie energetyczne) przed uszkadzającym działaniem wolnych rodników. Witamina E reagując z cząsteczką oksydacyjną, sama staje się rodnikiem po stracie jednego ze swoich elektronów. Wtedy wkracza witamina C i przywraca witaminie E jej pierwotny stan, dzięki czemu może być użyta ponownie i jej cykl ulega powtórzeniu. Witamina E także może dokonać regeneracji witaminy C, W taki sposób działają antyoksydanty rozpuszczalne w wodzie i tłuszczach, dając efekt synergistyczny, a więc o wiele większy niż każda z tych substancji działających osobno. Najlepsze źródła witaminy C to ananas, brukselka, brokuły, części zielone buraków cebula, cytryny, owoce dzikiej róży, grejpfruty, groszek zielony, kapusta, papryka, pietruszka, pomarańcze, pomidory, porzeczki, rzepa i rzodkiewki. 5. Witamina E Jest niezbędna dla organizmu. Organizm sam nie potrafi wytworzyć witaminy E i należy ją dostarczać z pożywieniem przez uzupełnienie diety. Jest rozpuszczalna w tłuszczach i jej nadmiar nie ulega eliminacji z organizmu natychmiast, ale jest przechowywany w tkance tłuszczowej przez kilka dni. Jest grupą ośmiu związków chemicznych, które można podzielić na tokoferole i tokotrienole. Najważniejszym i najbardziej skutecznym jest d - alfa tokoferol. Naturalną witaminą E (czyli d - alfa - tokoferol) otrzymuje się z olejów roślinnych. Syntetyczną witaminę E otrzymuje się z produktów petrochemicznych ( dl - alfa - tokoferol) jest mieszaniną ośmiu izomerów, z których tylko jeden stanowi molekularny odpowiednik naturalnej witaminy E. Witamina E jest jednym z najbardziej ruchliwych antyoksydantów. Chroni błony komórkowe naczyń krwionośnych przed skutkami stresu oksydacyjnego, zwłaszcza przed peroksydacją lipidów. Ma więc działanie przeciwmiażdżycowe. Obniża poziom trójglicerydów, obniża poziom cholesterolu LDL, podwyższając poziom frakcji HDL. Zmniejsza stres naczyniowy wywołany ciężkostrawnym jedzeniem. Przyjmując przed ciężkostrawnym posiłkiem witaminę C i witaminę E, wynik jest taki, jakbyśmy jedli posiłek lekko strawny. W chorobie serca korzystne jest wspólne działanie selenu z witaminą E, aby zapobiec kardiomiopatii. Z kolei witamina C podnosi poziom witaminy E. Źródłem prawie idealnego połączenia antyoksydantów dla ochrony serca są pomidory, dojrzewające w warunkach naturalnych zawierają witaminy C i E, karotenoidy i likopen. Stałe przyjmowanie antyoksydantów jest ważniejsze niż ich ilość. Zalecana dawka witaminy: E 400 - 800 j.m./dobę, najlepiej z witaminą C w ilości nie mniejszej niż 200 mg/dobę. Zastosowanie przeciwutleniaczy w wybranych jednostkach chorobowych 1. Nadciśnienie tętnicze Do czynników ryzyka w nadciśnieniu tętniczym zaliczamy: palenie papierosów, brak ruchu, perfekcjonizm w drodze do sukcesu, nieprawidłowe odżywianie, zbyt duża ilość tłuszczów stałych w diecie. Zapobieganie - jedzenie ryb plus uzupełnianie kwasów tłuszczowych omega - 3, 6 i 9, czosnku, witaminy B6 ( pirydoksyny w dawce 100 mg/dobę) , witaminy C minimalnej 200mg/dobę, wyciągu z kory sosny morskiej ( nasion winogron ) leczniczo 200 - 300 mg/dobę, profilaktycznie 50 - 100 mg/dobę. 2. Cukrzyca Czynnikiem ryzyka jest nieprawidłowa dieta z nadmiarem tłuszczów, cukru i innych węglowodanów, dieta uboga w warzywa, owoce, brak ruchu, stres. Istnieje duże prawdopodobieństwo niszczenia przez wolne rodniki komórek B wysepek Largenhansa trzustki, produkujących insulinę. Istotny jest niedobór chromu w pożywieniu. Zapobieganie - powrót do prawidłowej diety, uzupełnianie niedoboru chromu pod postacią soli chromowej kwasu pikolinowego w ilości 200 - 400 ug/dobę, witaminy C co najmniej 200 mg/dobę, witaminy B3 100 mg/dobę, witaminy B6 50 - 100 mg/dobę, witaminy B12 1000 - 3000 ug/dobę, witaminy E 400 - 800 j.m./dobę, cynku 15 - 30 mg/dobę, wyciągu z czarnych jagód 200 mg/dobę, wyciągu z nasion winogron, czosnku, cebuli. 3. Jaskra Przyczyną jest nieprawidłowy skład kolagenu jako podstawa struktury budowy oka. Zalecane są następujące dawki - witaminy C 2000 mg/dobę, a w ciężkich przypadkach 10 000 mg/dobę, flawonoidów - borówki czarnej, czarnej jagody 240 mg/dobę, rutyny z owoców cytrusowych, miłorzębu dwuklapowego (ginkgo biloba) do 240 mg/dobę. Należy wykonać badania w kierunku alergii pokarmowej. Ekspozycja na alergeny powoduje wzrost ciśnienia śródgałkowego. Pomyśl o uzupełnianiu witamin, minerałów, bioflawonoidów jako o taniej polisie ubezpieczeniowej, ochraniającej nas przed agresywnymi czynnikami środowiska i niedoborami tych substancji w pożywieniu.
Stres fizyczny i psychiczny, który karmi się metabolizmem tlenowym a nie tlenem.
Ozon w powietrzu.
Spaliny samochodowe.
Dym tytoniowy.
Stany zapalne.
Promieniowanie jonizujące i elektromagnetyczne.
Zanieczyszczenia wody.
Wysokoprzetworzone produkty spożywcze.
Metale ciężkie.
Przemysłowe związki chemiczne.
Leki. 3. Toksyczna żywność Ponieważ nasza ziemia często jest zubożała w odpowiednie dla organizmu minerały, to hodowane na niej warzywa i owoce również nie zawierają cennych dla naszego zdrowia związków. Ujemny bilans minerałów, witamin i przeciwutleniaczy powoduje szybkie zużywanie się organizmu. W ponad 80 chorobach związanych ze starzeniem się można uzyskać poprawę stosując przeciwutleniacze. Masowe stosowanie herbicydów i pestycydów w opryskach roślin oraz nieprzestrzeganie okresów karencji, powoduje wprowadzenie do żywności związków toksycznych kumulujących się w organizmie. Zbyt intensywna uprawa ziemi i stosowanie nawozów syntetycznych prowadzi do zubożenia roślin pod względem zawartości w nich witamin i związków mineralnych. Owoce powleka się woskiem technicznym (Carnuba) chroniąc je przed wysychaniem. Do poprawy smaku i zapachu używa się glutaminianu sodu. Przyspiesza się dojrzewanie owoców stosując lampy emitujące światło o specjalnej długości fali. W USA 40% wszystkich wyprodukowanych antybiotyków przez przemysł farmaceutyczny dodaje się do paszy zwierzętom hodowlanym w celu ochrony przed chorobami zakaźnymi. Ażeby przyśpieszyć wzrost bydła i zwiększyć produkcję mleka, dodaje się do paszy hormony wzrostu i hormony żeńskie. Po zjedzeniu przez człowieka ich mięsa i produktów mlecznych, ulegają zniszczeniu w jelitach przyjazne nam bakterie (Lactobacillus), prowadząc w efekcie do zachorowania na drożdżycę zaburzeń wchłaniania życiowo ważnych dla nas substancji odżywczych. Spożywanie mięsa nasyconego hormonami powoduje u kobiet wzrost zachorowalności na raka piersi, macicy, bolesne miesiączkowanie, przedwczesne dojrzewanie u dziewczynek a u mężczyzn impotencję i przedwczesne starzenie się. Napromieniowanie żywności powoduje likwidację pleśni i niepożądanych bakterii oraz cennych dla naszego organizmu witamin. Do żywności dodaje się również: barwniki, cyklaminiany, sztuczne środki słodzące, azotany i wiele innych. Naukowcy wykrywają w glebie i wodzie wysokie stężenie, ołowiu, kobaltu, rtęci i aluminium. Kosmetyki, narzędzia kuchenne, chemiczne środki zmiękczające, niektóre farby, wyroby plastikowe, lakiery, rozpuszczalniki oraz plomby zębowe mogą zawierać te niebezpieczne metale, a te kumulując się likwidują pierwszą linię obrony naszego organizmu. 4. Przeciwutleniacze Związki roślinne - bioflawonoidy Jest to grupa 5000 zidentyfikowanych składników mających własności superprzeciwutleniaczy. 1. Picnogenol Inna nazwa tego związku - wyciąg z kory sosny morskiej, kory sosny kanadyjskiej, pestek winogron. Jest nazwą handlową kompleksów proantocyjanidyn i polifenoli. Jest rozpuszczalny w wodzie i działa w płynie wewnątrzkomórkowym i międzykomórkowym. Hamuje bardzo reaktywny wolny rodnik - nadazotan oraz łączenie się nadtlenku wodoru z chlorkiem. Pobudzaniu układ odpornościowy, obniża ciśnienie tętnicze poprzez rozkurcz naczyń krwionośnych, przeciwdziała agregacji płytek krwi, przez co zapobiega udarom mózgu i zawałom serca. Zwiększa aktywność cytotoksyczną krwinek białych, których zadaniem jest niszczenie wirusów i komórek nowotworowych. Zmniejsza obrzęki i stan zapalny. Dzięki hamowaniu oksydacji cholesterolu LDL zapobiega miażdżycy, utrzymuje prawidłowy stan śródbłonka tętnic, przeciwdziała bólom i obrzękom kończyn dolnych. Potrafi odwrócić szkody dokonane w skórze przez promieniowanie ultrafioletowe słońca. Pokonuje barierę krew - mózg, dzięki czemu może zwalczać wolne rodniki w obrębie mózgu. Chroni przed szkodliwym wpływem wolnych rodników wytwarzanych przez promieniowanie, pestycydy, skażenie substancjami chemicznymi i metalami ciężkimi. Wchłania się z organizmu w ciągu sekund, zwiększając skuteczność innych substancji odżywczych jak witamina C, E i A. Hamuje wytwarzanie enzymów wywołujących rozpad kolagenu, które są bezpośrednią lub pośrednią przyczyną alergii i stanów zapalnych. Umacnia kolagenową substancję międzykomórkową naczyń krwionośnych, dzięki czemu zmniejsza się przepuszczalność naczyń i usprawnia krążenie krwi. Przyspiesza procesy gojenia tkanek miękkich. Proantocyjanidy są 50 razy silniejsze od witaminy E i 20 razy od witaminy C. Najlepsze źródła to winogrona, pomarańcze, grejpfruty, pomidory, owoce dzikiej róży, śliwki, sok cytrynowy, brzoskwinie i jeżyny. Dawka wyciągu z nasion winogron wynosi 150-200 mg/dobę. 2. Kwercetyna Występuje w cebuli, papryce, czosnku i zielonej herbacie. Jest mocnym przeciwutleniaczem. Korzystny wpływ kwercetyny na układ sercowo - naczyniowy wyraża się przeciwdziałaniem oksydacji lipoprotein o niskiej gęstości (LDL), czyli "złego cholesterolu," przez wolne rodniki. Stwierdzono, że pożywienie zawierające flawonoidy zmniejszyło śmiertelność wywołaną chorobą wieńcową, częstość występowania pierwszego zawału serca, obniżyło ryzyko udaru mózgu. 3. Karotenoidy Jest to grupa około 500 roślinnych substancji odżywczych, które nadają owocom i warzywom kolory: żółty, pomarańczowy i czerwony. Zielono liściaste warzywa również zawierają dużo karotenoidów, ale ich kolor jest maskowany przez obecność zielonego chlorofilu. Mądrość ludowa głosiła, że "jedzenie kolorowe" jest dobre dla zdrowia. Do tej grupy należą: alfa-karoten, beta-karoten, kryptoksantyna, likopen, luteina i zeaksantyna. Beta, alfa-karoten i kryptoksantyna mają aktywność retinolu, co oznacza, że są prekursorami witaminy A. Jednak to likopen, który nie jest prekursorem witaminy A okazał się najsilniejszym antyoksydantem z grupy, karotenoidów. Działanie ich polega na zwalczaniu wolnych rodników, przez co zmniejszają uszkodzenia DNA - przyczynę większości chorób nowotworowych. a. beta-karoten Jest bardzo ważny dla układu odpornościowego, szczególnie ta część, która odpowiada za nadzór przeciwnowotworowy. Pomaga zwalczać infekcję. Najwięcej jest jego w marchwi, brzoskwini, szpinaku, dyni, kapuście bezgłowej. Obniża o 40 % ryzyko zawału serca, dzięki hamowaniu oksydacji wielonasyconych kwasów tłuszczowych. Doskonałym źródłem beta - karotenu są warzywa o ciemnym kolorze jak: brokuły, jarmuż, zielone części rzepy i buraków. Dostępność jego podwaja się, jeśli warzywa gotowane są na parze. Przerywa się dzięki temu wiązania między karotenem a błonnikiem, co poprawia jego wchłanianie. b. luteina i zeaksantyna Zapobiegają zwyrodnieniom plamki żółtej siatkówki. c. likopen Przetworzone pomidory stanowią najbogatsze jego źródło. Uszkadza komunikację między komórkami nowotworowymi, opóźniając wzrost i ruchy komórek raka piersi, płuc i trzonu macicy. Jest przynajmniej dwa razy bardziej skuteczny od beta - karotenu w ograniczeniu szkód wywołanych oksydacją. Skutecznie zwiększa odporność LDL na utlenianie, dzięki czemu hamuje postęp miażdżycy. Stosowany profilaktycznie razem z witaminą E, C i selenem zmniejsza ryzyko zachorowania na raka gruczołu krokowego. Likopen zawarty w produktach pochodzących z przetworzonych pomidorów jest wchłaniany lepiej niż z pomidorów surowych. 4. Czosnek Działa jako superprzeciwutleniacz, obniża ciśnienie krwi, pobudza układ odpornościowy, reguluje poziom cukru we krwi, zapobiega chorobom serca, wspomaga metabolizm tłuszczów, łagodzi objawy chromania przestankowego (bóle podudzi przy niewydolności naczyń tętniczych podudzi), zapobiega rozwojowi nowotworów. Ma działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Jako chelator usuwa toksyczne metale ciężkie. Czosnek hamuje osadzanie się w ścianach tętnic zmienionych kwasów tłuszczowych i cholesterolu, obniża poziom cholesterolu LDL, podwyższa HDL. Dzięki temu zapewnia ochronę serca i tętnic. Jego składnik o nazwie ajeone ma działanie podobne do aspiryny, zmniejsza lepkość krwi, dzięki czemu zapobiega zawałom serca i udarom mózgu. Wspomaga usuwanie z organizmu pasożytów. Jako silny antyoksydant zawiera witaminę A, C, mangan, selen, german, cynk. 5. Zielona herbata Superprzeciwutleniacz o działaniu przeciwnowotworowym oraz przeciwwirusowym. Zawiera polifenole i bioflawonoidy. Neutralizują one szkodliwe tłuszcze i oleje, obniżają poziom cholesterolu i ciśnienie tętnicze krwi, blokują mechanizmy powstawania raka, hamują rozwój bakterii i wirusów, poprawiają trawienie, chronią przed powstaniem owrzodzeń, udarem mózgu. Zielona herbata ma 200 razy silniejszy wpływ na ochronę mózgu przed działaniem oksydacyjnym niż witamina E. Jest to najlepszy wymiatacz wolnych rodników hydroksylowych. 6. Głóg Zawiera proantycyjanidyny. Po zastosowaniu łącznie głogu, witaminy E i Co-Q-10 wydolność serca poprawia się w sposób istotny. Rozszerza naczynia wieńcowe, zwiększa objętość wyrzutową serca, zmniejsza obwodowy opór naczyń. 7. Borówka czarna (czarne jagody) Kuzynka borówki amerykańskiej, żurawiny, borówki czerwonej. Zawiera aż 10% polifenoli pokrewnych antocyjanidynom nasionom winogron i wyciągu z kory sosnowej. Zapobiega zmianom oksydacyjnym w naczyniach włosowatych i tętnicach. Wyciąg stosuje się w chorobach oczu. Pomaga w zaćmie, w korekcji wad wzroku, barwnikowemu zwyrodnieniu siatkówki, retinopatii cukrzycowej i związanej z tym utraty wzroku, jaskrze i zwyrodnieniu plamki żółtej. 8. Miłorząb dwuklapowy (ginkgo biloba) Stosowany jako wyciąg z liści. Poprawia on krążenie krwi szczególnie w naczyniach mózgowych. Stosować należy preparat, przez co najmniej 26 tyg. Blokuje reakcje alergiczne - zmniejsza częstość i nasilenie epizodów alergicznych i napadów astmy aż do ich wyeliminowania. Stosowany w chorobach oczu głównie w zwyrodnieniach siatkówki. Stosuje się 80-150 mg/dobę. 9. Ostropest plamisty Zawiera sylimarynę. Podnosi poziom glutationu w komórkach aż o 50%, zwiększa aktywność dysmutazy ponadtlenkowej w krwinkach czerwonych. Wykazuje wybitne powinowactwo antyoksydacyjne w stosunku do komórek wątroby. Wzmacnia reakcje detoksykacyjne w wątrobie przez to, że zapobiega utracie glutationu, który jest związany z procesem odtruwania. Wskazane jest jego stosowanie przez 6 - 8 tyg. w dawce 480 mg/dobę, potem należy obniżyć dawkę do 280 mg/dobę. Staje się zbawczym środkiem w zwalczaniu marskości wątroby, zapalenia wątroby, żółtaczce, skutków nadużycia alkoholu i leków. Przeciwutleniacze nie sklasyfikowane do żadnej grupy 1. Kwas liponowy Zwiększenie dawek antyoksydantów ma decydujące znaczenie w przeciwdziałaniu skutkom zatrucia metalami ciężkimi. W tym przypadku najbardziej efektywnym przeciwutleniaczem jest kwas liponowy, ponieważ łączy się z toksycznymi metalami i neutralizuje ich działanie. Jest idealnym antyoksydantem przeciwdziałającym starzeniu się, bierze udział w produkcji energii. Przenika do każdej komórki organizmu, gdyż jest rozpuszczalny w wodzie i tłuszczach. Współdziała synergistycznie z witaminą E i C. Działa korzystnie u chorych z cukrzycą gdyż normalizuje stężenie glukozy we krwi oraz przeciwdziała procesowi glikacji. Może obniżyć o 40% podwyższony poziom cholesterolu całkowitego. Stosowany jest w chorobach sercowo - naczyniowych wspomagając dopływ tlenu do serca. W profilaktyce stosuje się dawkę 20 - 50 mg/dobę, leczniczo 300 - 600 mg/dobę. 2. Glutation Jest najsilniejszym antyoksydantem komórkowym. Wytwarzany jest w organizmie z trzech aminokwasów - cysteiny, kwasu glutaminowego i glicyny. Zapobiega licznym chorobom i dzięki temu opóźnia proces starzenia się. Pobudza odporność organizmu, podwyższa poziom energii, usprawnia czynność mózgu, pomaga w zwalczaniu alergii, zapalenia stawów, zaćmie, nowotworach złośliwych płuc i raka gruczołu krokowego. Spadek jego poziomu obserwuje się od 40 roku życia człowieka. Jest kluczowym składnikiem neutralizacji nadtlenku wodoru, oraz rodnika hydroksylowego. Organizm nie jest w stanie przyswoić czystego glutationu. W celu uzyskania jego wysokiego stężenia, dostarczamy do organizmu jego substraty - kwas glutaminowy, glicynę oraz cysteinę uzyskaną z serwatki. 3. Koenzym (Co-Q-10) Znany jest również pod nazwą jako Ubichinon ( wszechobecny ), ponieważ występuje w każdej komórce organizmu. Ażeby uzyskać minimum jego dobowej dawki potrzeba byłoby zjeść 0,5 kg sardynek, 1 kg wątroby i 1,25 kg orzeszków ziemnych. Dostarcza paliwa dla organizmu jakim jest ATP znajdujący się w mitochondriach komórki. Co-Q-10 pomaga w produkcji, co najmniej trzech enzymów potrzebnych w komórce do jego wytworzenia. Paliwo to jest przez cały czas uwalniane z naszych komórek, dzięki czemu wszystkie systemy naszego organizmu funkcjonują prawidłowo. Organizm zaczyna ograniczać produkcję koenzymu już w wieku 20 lat, z powodu trzech przyczyn:
Braku wystarczającej jego ilości w pożywieniu.
Hamowania jego wytwarzania.
Zbyt szybkiego jego utylizacji. Problem jego niedoboru można rozwiązać, dostarczając organizmowi Co-Q-10 w dawkach uzupełniających. Znaczny spadek poziomu koenzymu obserwuje się u ludzi prowadzących zbyt intensywny tryb życia, w trakcie choroby, u osób nadużywających leków, pijących nadmierne ilości alkoholu, kawy, herbaty itp. U ludzi z zastoinową niewydolnością serca poziom koenzymu jest bardzo niski. Kiedy pacjentom podaje się jego dawki uzupełniające poprawa następuje w 91% przypadków. Co-Q-10 sprawia, że przy każdym skurczu, serce przepompowuje więcej krwi, czynność serca zwalnia się, zmniejszają się rozmiary serca, ustępują bóle w klatce piersiowej i uczucie zmęczenia. Dzięki właściwościom "energetyzującym" opóźnia procesy starzenia, może przywrócić około 80% pierwotnej mocy układu odpornościowego. Może on zmniejszyć szkody oksydacyjne komórek istoty szarej mózgu po postacią utraty pamięci, zapobiec udarom mózgu. Stosuje się go w leczeniu raka piersi, płuc, jelita grubego i innych postaciach raka, w leczeniu parodontozy. Stosowany jest szeroko w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zalecane jest dawkowanie 100-200 mg/dobę. Wchłania się lepiej w obecności drożdży piwnych, najlepiej też przyjmować go z jakimś olejem. 4. DHEA (dihydroepiandrosteron) Jest hormonem niedawno odkrytym. Spadek jego jest związany z procesem starzenia się. Jest produkowany przez nadnercza. Bardziej wrażliwi na jego spadek są mężczyźni. Ograniczenie w jego wytwarzaniu następuje między 30 a 40 rokiem życia a w wieku 50 - 70 lat stwierdza się 20% jego wartości. Pobudza układ odpornościowy, pracę mózgu, mięśni - zwiększając ich masę, zmniejsza ilośc tłuszczu w tkankach, wzmaga wytwarzanie hormonów płciowych : estrogenu i testosteronu, mobilizuje trzustkę do wytwarzania większej ilości insuliny. Otyłość związana z wiekiem, niewydolność układu sercowo - naczyniowego, wynika ze zmiany sposobu przemiany energii z anabolicznej na kataboliczną, w której organizm "zjada" własne tkanki, żeby uzyskać potrzebną energię. Proces ten jest związany ze spadkiem poziomu DHEA. Stosowanie tego hormonu w dawkach uzupełniających ma pewne ograniczenia. Działania uboczne DHEA mogą mieć poważny charakter. U kobiet w menopauzie, (u których poziom estrogenu jest niski) może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka piersi. Pobudzenie przez DHEA wydzielania estrogenu i testosteronu może sprzyjać rozwojowi niektórych postaci raka, pojawienie się włosów na twarzy u kobiet, u mężczyzn przerost sutków. Może powodować uszkodzenia wątroby. Należy stosować go bardzo ostrożnie, oznaczając przed rozpoczęciem kuracji poziom zależnych od niego hormonów. Przed rozpoczęciem podawania - poradź się lekarza! Zalecana dawka dla kobiet 25-50 mg/dobę, dla mężczyzn 50-100 mg/dobę. 5. Melatonina Melatonina - jest hormonem produkowanym przez szyszynkę i w przewodzie pokarmowym. Jest nazywana hormonem szczęścia, ponieważ jej wydzielaniu towarzyszy uczucie zadowolenia i szczęścia. Jest najsilniejszym antyoksydantem, jaki do tej pory wykryto. Obecność jej stwierdza się w każdej komórce organizmu. Wydzielana jest w cyklu dobowym snu i czuwania. Wydzielanie jej zaczyna wzrastać o zmierzchu i maleje o świcie. Szyszynka zaczyna ograniczać produkcję melatoniny około 40 - 50 roku życia, po kilku kolejnych latach zaczyna ulegać zwapnieniu i w końcu jej czynność ustaje zupełnie. Jest to kluczowy etap w procesie starzenia się. Od tego momentu zaczyna zawodzić układ odpornościowy, wzrasta ilość zachorowań na raka. Szybko wyczerpuje się energia, sen staje się coraz bardziej nieregularny. Zmianami tymi można nawet wytłumaczyć siwienie włosów. Uzupełnienie melatoniny w celu pobudzania układu odpornościowego powoduje odrost zanikłej grasicy i przywrócenie czynności limfocytów T. Powoduje również normalizację cholesterolu i ciśnienia tętniczego krwi, wywołując w chorobach serca spadek RR skurczowego i rozkurczowego. Przeciwdziała wytworzeniu się raka piersi i gruczołu krokowego. Jest ona szczególnie skuteczna w działaniu przeciwko rodnikowi hydroksylowemu. Po zneutralizowaniu wolnych rodników pozostaje stabilna i nie wymaga uzupełniania jak innych oksydantów. U starszych ludzi większa ilość melatoniny może przywrócić wyższy poziom energii i sprawność tak, że poczują się młodsi. Przypuszcza się, że melatonina kieruje w organizmie całym systemem przeciwutleniaczy i dlatego znajduje się w każdej komórce organizmu. Podaje się ją w dawce 1 - 3 mg na kilka godz. przed snem, powyżej 65 lat można zwiększyć dawkę do 5 mg. Uwaga - przedłuża aktywność seksualną. Pierwiastki 1. Chrom Uzupełnianie tego pierwiastka jest szczególnie zalecane w cukrzycy. Stosowany w diecie obniża poziom cukru na, poprawia tolerancję glukozy, obniża poziom insuliny, całkowitego cholesterolu i kwasów tłuszczowych, podnosi poziom dobrego cholesterolu HDL. Zalecaną jest dawka 200 - 400 mg soli chromowej kwasu pikolinowego dziennie bądź w tej samej dawce nikotynianu chromu. 2. Miedź Pierwiastek w nadmiarze szkodliwy. Niedobór miedzi wiąże się z niedoborem miedziowej dysmutazy ponadtlenkowej, w systemie obrony antyoksydacyjnej. Niedokrwistość niedobarwliwa wiąże się często z niedoborem miedzi i selenu. 3. Mangan Jest ważnym pierwiastkiem i wespół z miedzią i selenem odgrywa podstawową rolę w antyoksydacyjnym systemie enzymatycznym dysmutazy ponadtlenkowej. 4. Magnez Bierze udział w wytwarzaniu krwinek białych, które mają ogromne znaczenie w zwalczaniu zakażeń i innych chorób. Jako pierwiastek jest antagonistą wapnia. Objawem niedoboru magnezu bądź nadmiaru wapnia w stosunku magnezu są drżenia mięśniowe, skłonność do powierzchownych bólów mięśni, do tików nerwowych, jąkania, trudności w zasypianiu, wybudzania się nad ranem, zamykania się w sobie, izolacji w stosunku do otoczenia. Zalecana jest dawka 200 - 800 mg/dobę. 5. Potas Niedobór potasu powoduje określone objawy - obrzęki wokół kostek, zaburzenia pracy mózgu i móżdżku objawiające się bólami głowy, zaburzeniami równowagi, zaburzeniami koordynacji ruchowej. Ze strony jelit - nadkwasotą i objawami zgagi. Inne - suchość i wykwity skóry, pogorszenie pamięci, zaparcie, depresja, osłabienie czynności ruchowych, nerwowość, czasami nie dające się zaspokoić pragnienie, zmienna czynność i niemiarowość serca, podwyższenie poziomu cholesterolu, bezsenność, niskie ciśnienie krwi, szybkie męczenie się i osłabienie mięśni. 6. Selen Bierze udział w produkcji enzymu peroksydazy glutationowej. Zmniejsza o 46% oksydację LDL, czyli zmniejsza o połowę ilość cholesterolu przygotowanego do wytworzenia blaszek miażdżycowych. Współdziałając z witaminą E, wzmacnia nasz układ odpornościowy oraz czynność tarczycy i utrzymuje w zdrowiu serce, wątrobę i trzustką. Dodanie cynku powoduje zmniejszenie powiększonego gruczołu krokowego. Stwierdzono jego duże stężenie w nasieniu męskim i w związku z tym uważa się, że może mieć wpływ na płodność. Zalecana dawka : 50- 200 ug/dobę. Występuje w mięsie, rybach, ziarnach, drożdżach piwnych, lucernie, pietruszce, cebuli, czosnku, melasie, brokułach. 7. Siarka Wchodzi w skład cysteiny, glutationu (zespołu aminokwasów), indoli oraz grupy związków (izotiocyjanianów) blokujących i hamujących działanie komórek nowotworowych. Źródłem pokarmowym siarki są : jaja, ziarna zbóż, suszone owoce, orzechy, miód i warzywa. W organizmie zapobiega procesowi glikacji. 8. Cynk Wchodzi w skład ponad 200 enzymów w tym dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) i enzymów odpowiedzialnych za produkcję DNA i RNA. Oprócz udziału antyoksydacyjnego, cynk pobudza układ odpornościowy na poziomie komórkowym i zwiększa liczbę limfocytów T, które zwalczają zakażenia. Jest niezbędny do wzrostu komórek i przyspiesza gojenie się ran. Może wyleczyć owrzodzenie żołądka. Dzięki działaniu przeciwzapalnemu pomaga w leczeniu trądzika i zapalenia stawów. Jest skuteczny w leczeniu łuszczycy. Jest potrzebny do prawidłowego działania zmysłów smaku i odgrywa ogromną rolę w rozwoju i czynności męskich narządów płciowych i narządu krokowego. Spadek poziomu cynku równoległy do starzenia się organizmu jest związany z licznymi schorzeniami, związanymi z obniżaniem wydolności układu odpornościowego. Powstają również wtedy warunki do rozwoju zmian zwyrodnieniowych. W infekcjach nieżytowych górnych dróg oddechowych skraca on czas choroby z 8 - 9 dni do 4 dni. Jego niszczące działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne, jest prawdopodobnie związane z jego własnościami antyoksydacyjnymi. Cynk odgrywa podstawową rolę w produkcji insuliny, zarówno w pierwszym etapie, kiedy insulina gromadzona jest w komórkach beta trzustki jako kryształy cynku i później, kiedy insulina wiąże się z komórkami wątroby i komórkami tłuszczowymi. U wielu ludzi chorych na cukrzycę zaleca się stosowanie diety bogatej w błonnik, co jest korzystne dla normalizacji poziomu cukru we krwi, ale pogarsza wchłanianie cynku. Każdy, więc z tych pacjentów powinien stosować uzupełniające dawki cynku. Zalecana dawka dla dorosłych 15 - 30 mg/dobę, dla dzieci 5-10 g/dobę. Witaminy Witaminy dzieli się na rozpuszczalne w wodzie i w tłuszczach. Uważa się je za mikrosubstancje odżywcze, ponieważ potrzebne są naszemu organizmowi w regulowaniu metabolizmu, uwalnianiu energii ze spożytych tłuszczów. Spełniają rolę katalizatorów uaktywniających pracą enzymów. Witaminy A, D, E i K należą do rozpuszczalnych w tłuszczach, mogą być gromadzone w tłuszczach przez jakiś czas i osiągać toksyczny poziom, jeżeli przyjmowane są w zbyt dużych dawkach przez dłuższy czas. Witaminy B i C przenoszone są w organizmie w roztworach wodnych i każdy ich nadmiar jest codziennie wydalany. Do witamin mających specjalne właściwości oksydacyjne zaliczmy - witaminę A, B, C, E i P. Witaminą P nazywamy odkrytą niedawno grupę flawonoidów. 1. Witamina A Prekursorami jej są karotenoidy. Retinol znajduje się w pokarmach jako tran dorszowy, wątroba, żółtka jaj, i produkty nabiałowe. Karotenoidy alfa i beta - karoten występują w roślinach takich jak: szpinak, brokuły, marchew, dynia, brzoskwiniach i w warzywach czerwonych - pomidory. Uwaga - alfa i beta karoten można spożywać w dużych ilościach bez żadnych niepożądanych objawów, podczas gdy retinol jest rozpuszczalny w tłuszczach i może dać przy przedawkowaniu objawy toksyczne. Witamina A jest konieczna do zachowania zdrowia wilgotnych, miękkich tkanek, takich jak: błony śluzowe, skóra, włosy. Przy niedoborze witaminy A występują objawy suchości tych tkanek. Jako silny antyoksydant neutralizuje wolne rodniki i pomaga w usuwaniu szkodliwych zmian w organizmie wywołanych np. paleniem papierosów. W razie potrzeby pobudza układ odpornościowy w walce z zakażeniami bakteryjnymi. Przewlekły niedobór może prowadzić do zahamowania wzrostu, bezsenności, zmęczenia i utraty masy ciała. Pozytywne efekty obserwuje się, uzupełniając jej niedobór, we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego. Jest skuteczna w retinopatii cukrzycowej. Zmniejsza ryzyko powstawania miażdżycy, powikłań sercowo - naczyniowych dzięki jej ochronnemu działaniu na śródbłonek naczyń krwionośnych oraz mięśni gładkich naczyń. Zalecane dawki dla dorosłych 5000 - 25000 j.m./dobę, połowa tej dawki dla nastolatków, dla dzieci 2000 - 3000 j.m./dobę. 2. Zespół witamin B Mogą być stosowane indywidualnie, ale zazwyczaj wchodzą w skład preparatów określanych jako witamina B complex. W jej skład wchodzi 11 substancji chemicznych. Działają głównie jako stabilizatory błon komórkowych i jako naturalne środki uspokajające. W warunkach normalnych zaleca się stosowanie 100 - 300 mg witaminy B compleks/dobę. Podawana na czczo może spowodować dolegliwości żołądka i nudności. Najlepsze źródła witaminy B to brukselka, drożdże piwne, fasolka, groszek zielony, lucerna, mąka gryczana, nasiona, orzechy, owies, pełne ziarna zbóż, soczewica, szparagi i żółtko jaj. 3. Kwas foliowy Jest znany głównie jako witamina prenatalna, ponieważ zmniejsza liczbę wad wrodzonych. Bardzo dobre wyniki uzyskiwano przy jego łączeniu z cytostatykami w leczeniu raka jamy ustnej, żołądka i jelita grubego. Ma dobre działanie lecznicze i profilaktyczne w chorobach sercowo - naczyniowych. W połączeniu z witaminą E, wapniem, cynkiem i selenem, kwas foliowy jest jedną z podstawowych substancji odżywczych, dla chorych z reumatoidalnym zapaleniem stawów. 4. Witamina C Sam organizm nie potrafi wytwarzać witaminy C i trzeba ją dostarczać z pożywieniem. Jej najlepiej wchłanialną postacią jest postać (ester - C) utworzona z połączenia kwasu askorbinowego z wapniem, selenem lub cynkiem. W tej postaci witamina C nie ma odczynu kwaśnego i jest lepiej przyswajalna przez organizm. Jako antyoksydant witamina C powinna być stosowana jako podstawowy składnik diety. U palaczy tytoniu z reguły występuje jej duży niedobór. Jako rozpuszczalna w wodzie, przemieszcza się swobodnie w płynie komórkowym. Zadanie jej polega na ochronie mitochondriów w komórce (baterie energetyczne) przed uszkadzającym działaniem wolnych rodników. Witamina E reagując z cząsteczką oksydacyjną, sama staje się rodnikiem po stracie jednego ze swoich elektronów. Wtedy wkracza witamina C i przywraca witaminie E jej pierwotny stan, dzięki czemu może być użyta ponownie i jej cykl ulega powtórzeniu. Witamina E także może dokonać regeneracji witaminy C, W taki sposób działają antyoksydanty rozpuszczalne w wodzie i tłuszczach, dając efekt synergistyczny, a więc o wiele większy niż każda z tych substancji działających osobno. Najlepsze źródła witaminy C to ananas, brukselka, brokuły, części zielone buraków cebula, cytryny, owoce dzikiej róży, grejpfruty, groszek zielony, kapusta, papryka, pietruszka, pomarańcze, pomidory, porzeczki, rzepa i rzodkiewki. 5. Witamina E Jest niezbędna dla organizmu. Organizm sam nie potrafi wytworzyć witaminy E i należy ją dostarczać z pożywieniem przez uzupełnienie diety. Jest rozpuszczalna w tłuszczach i jej nadmiar nie ulega eliminacji z organizmu natychmiast, ale jest przechowywany w tkance tłuszczowej przez kilka dni. Jest grupą ośmiu związków chemicznych, które można podzielić na tokoferole i tokotrienole. Najważniejszym i najbardziej skutecznym jest d - alfa tokoferol. Naturalną witaminą E (czyli d - alfa - tokoferol) otrzymuje się z olejów roślinnych. Syntetyczną witaminę E otrzymuje się z produktów petrochemicznych ( dl - alfa - tokoferol) jest mieszaniną ośmiu izomerów, z których tylko jeden stanowi molekularny odpowiednik naturalnej witaminy E. Witamina E jest jednym z najbardziej ruchliwych antyoksydantów. Chroni błony komórkowe naczyń krwionośnych przed skutkami stresu oksydacyjnego, zwłaszcza przed peroksydacją lipidów. Ma więc działanie przeciwmiażdżycowe. Obniża poziom trójglicerydów, obniża poziom cholesterolu LDL, podwyższając poziom frakcji HDL. Zmniejsza stres naczyniowy wywołany ciężkostrawnym jedzeniem. Przyjmując przed ciężkostrawnym posiłkiem witaminę C i witaminę E, wynik jest taki, jakbyśmy jedli posiłek lekko strawny. W chorobie serca korzystne jest wspólne działanie selenu z witaminą E, aby zapobiec kardiomiopatii. Z kolei witamina C podnosi poziom witaminy E. Źródłem prawie idealnego połączenia antyoksydantów dla ochrony serca są pomidory, dojrzewające w warunkach naturalnych zawierają witaminy C i E, karotenoidy i likopen. Stałe przyjmowanie antyoksydantów jest ważniejsze niż ich ilość. Zalecana dawka witaminy: E 400 - 800 j.m./dobę, najlepiej z witaminą C w ilości nie mniejszej niż 200 mg/dobę. Zastosowanie przeciwutleniaczy w wybranych jednostkach chorobowych 1. Nadciśnienie tętnicze Do czynników ryzyka w nadciśnieniu tętniczym zaliczamy: palenie papierosów, brak ruchu, perfekcjonizm w drodze do sukcesu, nieprawidłowe odżywianie, zbyt duża ilość tłuszczów stałych w diecie. Zapobieganie - jedzenie ryb plus uzupełnianie kwasów tłuszczowych omega - 3, 6 i 9, czosnku, witaminy B6 ( pirydoksyny w dawce 100 mg/dobę) , witaminy C minimalnej 200mg/dobę, wyciągu z kory sosny morskiej ( nasion winogron ) leczniczo 200 - 300 mg/dobę, profilaktycznie 50 - 100 mg/dobę. 2. Cukrzyca Czynnikiem ryzyka jest nieprawidłowa dieta z nadmiarem tłuszczów, cukru i innych węglowodanów, dieta uboga w warzywa, owoce, brak ruchu, stres. Istnieje duże prawdopodobieństwo niszczenia przez wolne rodniki komórek B wysepek Largenhansa trzustki, produkujących insulinę. Istotny jest niedobór chromu w pożywieniu. Zapobieganie - powrót do prawidłowej diety, uzupełnianie niedoboru chromu pod postacią soli chromowej kwasu pikolinowego w ilości 200 - 400 ug/dobę, witaminy C co najmniej 200 mg/dobę, witaminy B3 100 mg/dobę, witaminy B6 50 - 100 mg/dobę, witaminy B12 1000 - 3000 ug/dobę, witaminy E 400 - 800 j.m./dobę, cynku 15 - 30 mg/dobę, wyciągu z czarnych jagód 200 mg/dobę, wyciągu z nasion winogron, czosnku, cebuli. 3. Jaskra Przyczyną jest nieprawidłowy skład kolagenu jako podstawa struktury budowy oka. Zalecane są następujące dawki - witaminy C 2000 mg/dobę, a w ciężkich przypadkach 10 000 mg/dobę, flawonoidów - borówki czarnej, czarnej jagody 240 mg/dobę, rutyny z owoców cytrusowych, miłorzębu dwuklapowego (ginkgo biloba) do 240 mg/dobę. Należy wykonać badania w kierunku alergii pokarmowej. Ekspozycja na alergeny powoduje wzrost ciśnienia śródgałkowego. Pomyśl o uzupełnianiu witamin, minerałów, bioflawonoidów jako o taniej polisie ubezpieczeniowej, ochraniającej nas przed agresywnymi czynnikami środowiska i niedoborami tych substancji w pożywieniu.
Thursday, March 27, 2008
Sprawy morskie - sprawy polskie - rybołówstwo bałtyckie
Sprawy morskie - sprawy polskie - rybołówstwo bałtyckie
Sunday, March 2, 2008
Paczki in Hamtramck
Paczki in Hamtramck
RECIPE:
Dissolve the yeast in the lukewarm milk for 5 minutes. Sift the flour into the scalded milk gradually. Add the yeast mixture, stirring until smooth. Let rise for 1/2 hour. Beat the salt into the egg yolks; add to flour mixture, mix well. Add the sugar and rum. Mix well. Knead until the dough no longer sticks to the sides. Gradually knead in the butter. Place in a greased bowl, turn to coat and let rise until doubled. Punch down and let rise again. Cut the dough in half, set one half aside and roll out the second half about 1/4 inch thick. Using a 2-inch biscuit cutter cut as many rounds as possible. Place a dab of jam or filling on one round, cover jam with another round and seal edges. Place the filled paczki on greased sheets, allowing room between each for rising. Repeat the process until all the dough is used. Let the paczki rise for about 1 hour or until doubled. Pour the oil into deep fryer or deep pan (about 5 inches). Heat the oil until it is about 360 to 370 degrees. Deep fry the paczki in oil for about 3 minutes per side or until golden brown on both sides. Dust with powdered sugar.
INGREDIENTS:
3 packages active dry yeast
1.5 ounces rum
1/2 cup lukewarm milk
1 cup melted butter
6 cups flour
prune filling or cherry jam
(jams w/o added sugar)
1 cup milk, scalded & cooled
oil for deep frying
2 teaspoons salt
powdered sugar for sprinkling
20 egg yolks
3/4 cup sugar
Monday, February 18, 2008
Większą wartość odżywczą mają kasze całe
Kasze są produktami zbożowymi, wskutek czego mają wysoką wartość kaloryczną. Rodzaj przemiału ziarna zbożowego wpływa niewątpliwie na wartość odżywczą kasz.
Według kryterium przemiału ziarna zbóż wyróżniamy kasze z:
z pszenicy - manna,
z owsa - płatki owsiane,
z gryki - gryczana cała prażona, nieprażona, łamana, kasza krakowska,
z prosa - jaglana,
z kukurydzy - kukurydziana,
z jęczmienia - pęczak, perłowa, jęczmienna łamana,
Wszystkie mają dużo skrobi, błonnika i witamin, szczególnie z grupy B, a także cennych pierwiastków mineralnych: magnezu, wapnia, żelaza czy fosforu. Należą do łatwo przyswajalnych i wysokoenergetycznych węglowodanów - 10 dag suchej kaszy zawiera około 350 kcal.
Większą wartość odżywczą mają kasze całe - krupy, ponieważ zachowują one warstwę alueuronową, a wraz z nią większą ilość białka, witamin B1, B2, PP i składników mineralnych, takich jak fosfor, wapń i żelazo. W procesie otrzymywania kasz drobnych, które pochodzą z bielma ziarna, wydatnie obniża się ich wartość białkową, witaminową i zawartość składników mineralnych. Zostaje jedynie zachowana wartość kaloryczna, która jest wynikiem obecności znacznych ilości skrobi.
This chart graphically details the %DV that a serving of Oats provides for each of the nutrients of which it is a good, very good, or excellent source according to our Food Rating System. Additional information about the amount of these nutrients provided by Oats can be found in the Food Rating System Chart. A link that takes you to the In-Depth Nutritional Profile for Oats, featuring information over 80 nutrients, can be found under the Food Rating System Chart.
Health Benefits
Description
History
How to Select and Store
How to Enjoy
Safety
Nutritional Profile
References
Health Benefits
Lower Cholesterol Levels
A steaming bowl of fresh cooked oatmeal is the perfect way to start off your day, especially if you are trying to prevent or are currently dealing with heart disease or diabetes. Oats, oat bran, and oatmeal contain a specific type of fiber known as beta-glucan. Since 1963, study after study has proven the beneficial effects of this special fiber on cholesterol levels. Studies show that in individuals with high cholesterol (above 220 mg/dl), consuming just 3 grams of soluble oat fiber per day (an amount found in one bowl of oatmeal) typically lowers total cholesterol by 8-23%. This is highly significant since each 1% drop in serum cholesterol translates to a 2% decrease in the risk of developing heart disease. High cholesterol levels correlate with the build up of plaques in blood vessel walls. If these plaques become damaged or simply grow too large, they can rupture, blocking a blood vessel and causing a heart attack, stroke, or blood clots elsewhere in the body. Lowering high cholesterol levels can therefore significantly reduce the risk of cardiovascular disease and stroke.
A study published in the Archives of Internal Medicine confirms that eating high fiber foods, such as oats, helps prevent heart disease. Almost 10,000 American adults participated in this study and were followed for 19 years. People eating the most fiber, 21 grams per day, had 12% less coronary heart disease (CHD) and 11% less cardiovascular disease (CVD) compared to those eating the least, 5 grams daily. Those eating the most water-soluble dietary fiber fared even better with a 15% reduction in risk of CHD and a 10% risk reduction in CVD.
Unique Oat Antioxidants Reduce Risk of Cardiovascular Disease
Oats, via their high fiber content, are already known to help remove cholesterol from the digestive system that would otherwise end up in the bloodstream. Now, the latest research suggests they may have another cardio-protective mechanism.
Antioxidant compounds unique to oats, called avenanthramides, help prevent free radicals from damaging LDL cholesterol, thus reducing the risk of cardiovascular disease, suggests a study conducted at Tufts University and published in The Journal of Nutrition.
In this study, laboratory animals were fed saline containing 0.25 grams of phenol-rich oat bran, after which blood samples were taken at intervals from 20 to 120 minutes. After 40 minutes, blood concentrations of avenanthramides had peaked, showing these compounds were bioavailable (able to be absorbed).
Next, the researchers tested the antioxidant ability of avenanthramides to protect LDL cholesterol against oxidation (free radical damage) induced by copper. Not only did the avenanthramides increase the amount of time before LDL became oxidized, but when vitamin C was added, the oat phenols interacted synergistically with the vitamin, extending the time during which LDL was protected from 137 to 216 minutes.
In another study also conducted at Tufts and published in Atherosclerosis, researchers exposed human arterial wall cells to purified avenenthramides from oats for 24 hours, and found that these oat phenols significantly suppressed the production of several types of molecules involved in the attachment of monocytes (immune cells in the bloodstream) to the arterial wall-the first step in the development of atherosclerosis.
Oat avenanthamides suppressed production of ICAM-1 (intracellular adhesion molecule-1) and VCAM-1 (vascular adhesion molecule-1), E-selectin, and the secretion of pro-inflammatory cytokines KL-6, chemokines IL-8 and protein MCP-1 (monocyte chemoattractant protein). Our advice: Cut an orange (which is rich in vitamin C) in quarters or pour yourself a glass of orange juice to enjoy along with your oatmeal. If you prefer some other grain for your breakfast cereal, top it with a heaping spoonful of oat bran.
Prevent Heart Failure with a Whole Grains Breakfast
Heart failure is the leading cause of hospitalization among the elderly in the United States. Success of drug treatment is only partial (ACE inhibitors and beta-blockers are typically used; no evidence has found statins safe or effective for heart failure), and its prognosis remains poor. Follow up of 2445 discharged hospital patients with heart failure revealed that 37.3% died during the first year, and 78.5% died within 5 years. Arch Intern Med. 2007 Mar 12;167(5):490-6.;Eur Heart J. 2006 Mar;27(6):641-3.
Since consumption of whole grain products and dietary fiber has been shown to reduce the risk of high blood pressure and heart attack, Harvard researchers decided to look at the effects of cereal consumption on heart failure risk and followed 21,376 participants in the Physicians Health Study over a period of 19.6 years. After adjusting for confounding factors (age, smoking, alcohol consumption, vegetable consumption, use of vitamins, exercise, and history of heart disease), they found that men who simply enjoyed a daily morning bowl of whole grain (but not refined) cereal had a 29% lower risk of heart failure. Arch Intern Med. 2007 Oct 22;167(19):2080-5. Isn't your heart worth protecting, especially when the prescription-a morning bowl of hearty whole grains-is so delicious? For quick, easy, heart-healthy, whole grain recipes, click The World's Healthiest Foods, and look at the "How to Enjoy" section in any of our grain profiles.
Significant Cardiovascular Benefits for Postmenopausal Women
Eating a serving of whole grains, such as oats, at least 6 times each week is an especially good idea for postmenopausal women with high cholesterol, high blood pressure or other signs of cardiovascular disease (CVD).
A 3-year prospective study of over 200 postmenopausal women with CVD, published in the American Heart Journal, shows that those eating at least 6 servings of whole grains each week experienced both:
Slowed progression of atherosclerosis, the build-up of plaque that narrows the vessels through which blood flows, and
Less progression in stenosis, the narrowing of the diameter of arterial passageways.
The women's intake of fiber from fruits, vegetables and refined grains was not associated with a lessening in CVD progression.
Enhance Immune Response to Infection
In laboratory studies reported in Surgery, beta-glucan significantly enhanced the human immune system's response to bacterial infection. Beta-glucan not only helps neutrophils (the most abundant type of non-specific immune cell) navigate to the site of an infection more quickly, it also enhances their ability to eliminate the bacteria they find there.
According to study leader Jonathan Reichner of the Department of Surgery at Rhode Island Hospital and Brown University, priming neutrophils with beta-glucan helps these immune defenders quickly locate the bacterial mother lode within infected tissue. And this more rapid response to infection results in faster microbial clearance and healing. Since our non-specific immune defenses are the body's first strike forces against invading pathogens, starting your day with a bowl of oatmeal may boost your immune response in addition to your morning energy levels.
Stabilize Blood Sugar
Studies also show that beta-glucan has beneficial effects in diabetes as well. Type 2 diabetes patients given foods high in this type of oat fiber or given oatmeal or oat bran rich foods experienced much lower rises in blood sugar compared to those who were given white rice or bread. Starting out your day with a blood sugar stabilizing food such as oats may make it easier to keep blood sugar levels under control the rest of the day, especially when the rest of your day is also supported with nourishing fiber-rich foods.
Oats and Other Whole Grains Substantially Lower Type 2 Diabetes Risk
Oats and other whole grains are a rich source of magnesium, a mineral that acts as a co-factor for more than 300 enzymes, including enzymes involved in the body's use of glucose and insulin secretion.
The FDA permits foods that contain at least 51% whole grains by weight (and are also low in fat, saturated fat, and cholesterol) to display a health claim stating consumption is linked to lower risk of heart disease and certain cancers. Now, research suggests regular consumption of whole grains also reduces risk of type 2 diabetes. (van Dam RM, Hu FB, Diabetes Care).
In this 8-year trial, involving 41,186 particpants of the Black Women's Health Study, research data confirmed inverse associations between magnesium, calcium and major food sources in relation to type 2 diabetes that had already been reported in predominantly white populations.
Risk of type 2 diabetes was 31% lower in black women who frequently ate whole grains compared to those eating the least of these magnesium-rich foods. When the women's dietary intake of magnesium intake was considered by itself, a beneficial, but lesser-19%-reduction in risk of type 2 diabetes was found, indicating that whole grains offer special benefits in promoting healthy blood sugar control. Daily consumption of low-fat dairy foods was also helpful, lowering risk of type 2 diabetes by 13%. Enjoy a hearty breakfast and get the benefits of both oats and dairy by serving hot oatmeal, spiced with cinnamon, and topped with handful of walnuts and low-fat milk.
Antioxidant Benefits
In addition to its fiber benefits, oats are also a very good source of selenium. A necessary cofactor of the important antioxidant, glutathione peroxidase, selenium works with vitamin E in numerous vital antioxidant systems throughout the body. These powerful antioxidant actions make selenium helpful in decreasing asthma symptoms and in the prevention of heart disease. In addition, selenium is involved in DNA repair and is associated with a reduced risk for cancer, especially colon cancer.
Fiber from Whole Grains and Fruit Protective against Breast Cancer
When researchers looked at how much fiber 35,972 participants in the UK Women's Cohort Study ate, they found a diet rich in fiber from whole grains, such as oats, and fruit offered significant protection against breast cancer for pre-menopausal women. (Cade JE, Burley VJ, et al., International Journal of Epidemiology).
Pre-menopausal women eating the most fiber (>30 grams daily) more than halved their risk of developing breast cancer, enjoying a 52% lower risk of breast cancer compared to women whose diets supplied the least fiber (<20 grams/day).
Fiber supplied by whole grains offered the most protection. Pre-menopausal women eating the most whole grain fiber (at least 13 g/day) had a 41% reduced risk of breast cancer, compared to those with the lowest whole grain fiber intake (4 g or less per day).
Fiber from fruit was also protective. Pre-menopausal women whose diets supplied the most fiber from fruit (at least 6 g/day) had a 29% reduced risk of breast cancer, compared to those with the lowest fruit fiber intake (2 g or less per day).
Practical Tip: As the following table shows, it's surprisingly easy to enjoy a healthy way of eating that delivers at least 13 grams of whole grain fiber and 6 grams of fiber from fruit each day. Food Fiber Content in Grams
Oatmeal, 1 cup 3.98
Whole wheat bread, 1 slice 2
Whole wheat spaghetti, 1 cup 6.3
Brown rice, 1 cup 3.5
Barley, 1 cup 13.6
Buckwheat, 1 cup 4.54
Rye, 1/3 cup 8.22
Corn, 1 cup 4.6
Apple, 1 medium with skin 5.0
Banana, 1 medium 4.0
Blueberries, 1 cup 3.92
Orange, 1 large 4.42
Pear, 1 large 5.02
Prunes, 1/4 cup 3.02
Strawberries, 1 cup 3.82
Raspberries, 1 cup 8.36
*Fiber content can vary between brands. Source: esha Research, Food Processor for Windows, Version 7.8
Cereal and Fruit Fiber Protective against Postmenopausal Breast Cancer
Results of a prospective study involving 51,823 postmenopausal women for an average of 8.3 years showed a 34% reduction in breast cancer risk for those consuming the most fruit fiber compared to those consuming the least. In addition, in the subgroup of women who had ever used hormone replacement, those consuming the most fiber, especially cereal fiber, had a 50% reduction in their risk of breast cancer compared to those consuming the least. Int J Cancer. 2008 Jan 15;122(2):403-12.
Fruits richest in fiber include apples, dates, figs, pears and prunes. When choosing a high fiber cereal, look for whole grain cereals as they supply the most bran (a mere 1/3rd cup of bran contains about 14 grams of fiber). A cup of oatmeal delivers 15% of the RDI for fiber. Start out your day with a bowl of hot oatmeal or if you prefer cold cereal, oatmeal granola, and you'll be well on your way to meeting your daily RDI for fiber.
Whole Grains and Fish Highly Protective against Childhood Asthma
According to the American Lung Association, almost 20 million Americans suffer from asthma, which is reported to be responsible for over 14 million lost school days in children, and an annual economic cost of more than $16.1 billion.
Increasing consumption of whole grains and fish could reduce the risk of childhood asthma by about 50%, suggests the International Study on Allergy and Asthma in Childhood (Tabak C, Wijga AH, Thorax).
The researchers, from the Dutch National Institute of Public Health and the Environment, Utrecht University, University Medical Center Groningen, used food frequency questionnaires completed by the parents of 598 Dutch children aged 8-13 years. They assessed the children's consumption of a range of foods including fish, fruits, vegetables, dairy and whole grain products. Data on asthma and wheezing were also assessed using medical tests as well as questionnaires.
While no association between asthma and intake of fruits, vegetables, and dairy products was found (a result at odds with other studies that have supported a link between antioxidant intake, particularly vitamins C and E, and asthma), the children's intake of both whole grains and fish was significantly linked to incidence of wheezing and current asthma.
In children with a low intake of fish and whole grains, the prevalence of wheezing was almost 20%, but was only 4.2% in children with a high intake of both foods. Low intake of fish and whole grains also correlated with a much higher incidence of current asthma (16.7%). compared to only a 2.8% incidence of current asthma among children with a high intake of both foods.
After adjusting results for possible confounding factors, such as the educational level of the mother, and total energy intake, high intakes of whole grains and fish were found to be associated with a 54 and 66% reduction in the probability of being asthmatic, respectively.
The probability of having asthma with bronchial hyperresponsiveness (BHR), defined as having an increased sensitivity to factors that cause narrowing of the airways, was reduced by 72 and 88% when children had a high-intake of whole grains and fish, respectively. Lead researcher, CoraTabak commented, "The rise in the prevalence of asthma in western societies may be related to changed dietary habits." We agree. The Standard American Diet is sorely deficient in the numerous anti-inflammatory compounds found in fish and whole grains, notably, the omega-3 fats supplied by cold water fish and the magnesium and vitamin E provided by whole grains. One caution: wheat may need to be avoided as it is a common food allergen associated with asthma.
Health-Promoting Activity Equal to or Even Higher than that of Vegetables and Fruits
Research reported at the American Institute for Cancer Research (AICR) International Conference on Food, Nutrition and Cancer, by Rui Hai Liu, M.D., Ph.D., and his colleagues at Cornell University shows that whole grains, such as oats, contain many powerful phytonutrients whose activity has gone unrecognized because research methods have overlooked them.
Despite the fact that for years researchers have been measuring the antioxidant power of a wide array of phytonutrients, they have typically measured only the "free" forms of these substances, which dissolve quickly and are immediately absorbed into the bloodstream. They have not looked at the "bound" forms, which are attached to the walls of plant cells and must be released by intestinal bacteria during digestion before they can be absorbed.
Phenolics, powerful antioxidants that work in multiple ways to prevent disease, are one major class of phytonutrients that have been widely studied. Included in this broad category are such compounds as quercetin, curcumin, ellagic acid, catechins, and many others that appear frequently in the health news.
When Dr. Liu and his colleagues measured the relative amounts of phenolics, and whether they were present in bound or free form, in common fruits and vegetables like apples, red grapes, broccoli and spinach, they found that phenolics in the "free" form averaged 76% of the total number of phenolics in these foods. In whole grains, however, "free" phenolics accounted for less than 1% of the total, while the remaining 99% were in "bound" form.
In his presentation, Dr. Liu explained that because researchers have examined whole grains with the same process used to measure antioxidants in vegetables and fruits-looking for their content of "free" phenolics"-the amount and activity of antioxidants in whole grains has been vastly underestimated.
Despite the differences in fruits', vegetables' and whole grains' content of "free" and "bound" phenolics, the total antioxidant activity in all three types of whole foods is similar, according to Dr. Liu's research. His team measured the antioxidant activity of various foods, assigning each a rating based on a formula (micromoles of vitamin C equivalent per gram). Broccoli and spinach measured 80 and 81, respectively; apple and banana measured 98 and 65; and of the whole grains tested, corn measured 181, whole wheat 77, oats 75, and brown rice 56.
Dr. Liu's findings may help explain why studies have shown that populations eating diets high in fiber-rich whole grains consistently have lower risk for colon cancer, yet short-term clinical trials that have focused on fiber alone in lowering colon cancer risk, often to the point of giving subjects isolated fiber supplements, yield inconsistent results. The explanation is most likely that these studies have not taken into account the interactive effects of all the nutrients in whole grains-not just their fiber, but also their many phytonutrients.
As far as whole grains are concerned, Dr. Liu believes that the key to their powerful cancer-fighting potential is precisely their wholeness. A grain of whole wheat consists of three parts-its endosperm (starch), bran and germ. When wheat-or any whole grain-is refined, its bran and germ are removed. Although these two parts make up only 15-17% of the grain's weight, they contain 83% of its phenolics. Dr. Liu says his recent findings on the antioxidant content of whole grains reinforce the message that a variety of foods should be eaten good health. "Different plant foods have different phytochemicals," he said. "These substances go to different organs, tissues and cells, where they perform different functions. What your body needs to ward off disease is this synergistic effect - this teamwork - that is produced by eating a wide variety of plant foods, including whole grains."
Lignans Protect against Heart Disease
One type of phytochemical especially abundant in whole grains including oats are plant lignans, which are converted by friendly flora in our intestines into mammalian lignans, including one called enterolactone that is thought to protect against breast and other hormone-dependent cancers as well as heart disease. In addition to whole grains, nuts, seeds and berries are rich sources of plant lignans, and vegetables, fruits, and beverages such as coffee, tea and wine also contain some. When blood levels of enterolactone were measured in over 800 postmenopausal women in a Danish study published in the Journal of Nutrition, women eating the most whole grains were found to have significantly higher blood levels of this protective lignan. Women who ate more cabbage and leafy vegetables also had higher enterolactone levels.
A Well-tolerated Wheat Alternative for Children and Adults with Celiac Disease
Although treatment of celiac disease has been thought to require lifelong avoidance of the protein gluten, which is found in wheat, rye, barley and oats, recent studies of adults have shown that oats, despite the small amount of gluten they contain, are well-tolerated. Now, a double blind, multi-center study involving 8 clinics treating 116 children newly diagnosed celiac disease suggests oats are a good grain choice for children with celiac disease as well. The children were randomly assigned to receive either the standard gluten-free diet (no wheat, barley, rye or oats) or a gluten-free diet with some wheat-free oat products. At the end of the study, which ran for a year, all the children were doing well, and in both groups, the mucosal lining of the small bowel (which is damaged by wheat gluten in celiac disease) had healed and the immune system (which is excessively reactive in celiac patients) had returned to normal.
Meta-analysis Explains Whole Grains' Health Benefits
In many studies, eating whole grains, such as oats, has been linked to protection against atherosclerosis, ischemic stroke, diabetes, insulin resistance, obesity, and premature death. A new study and accompanying editorial, published in the American Journal of Clinical Nutrition explains the likely reasons behind these findings and recommends at least 3 servings of whole grains should be eaten daily.
Whole grains are excellent sources of fiber. In this meta-analysis of 7 studies including more than 150,000 persons, those whose diets provided the highest dietary fiber intake had a 29% lower risk of cardiovascular disease compared to those with the lowest fiber intake.
But it's not just fiber's ability to serve as a bulking agent that is responsible for its beneficial effects as a component of whole grains. Wheat bran, for example, which constitutes 15% of most whole-grain wheat kernels but is virtually non-existent in refined wheat flour, is rich in minerals, antioxidants, lignans, and other phytonutrients-as well as in fiber.
In addition to the matrix of nutrients in their dietary fibers, the whole-grain arsenal includes a wide variety of additional nutrients and phytonutrients that reduce the risk of cardiovascular disease. Compounds in whole grains that have cholesterol-lowering effects include polyunsaturated fatty acids, oligosaccharides, plant sterols and stanols, and saponins.
Whole grains are also important dietary sources of water-soluble, fat-soluble, and insoluble antioxidants. The long list of cereal antioxidants includes vitamin E, tocotrieonols, selenium, phenolic acids, and phytic acid. These multifunctional antioxidants come in immediate-release to slow-release forms and thus are available throughout the gastrointestinal tract over a long period after being consumed.
The high antioxidant capacity of wheat bran, for example, is 20-fold that of refined wheat flour (endosperm). Although the role of antioxidant supplements in protecting against cardiovascular disease has been questioned, prospective population studies consistently suggest that when consumed in whole foods, antioxidants are associated with significant protection against cardiovascular disease. Because free radical damage to cholesterol appears to contribute significantly to the development of atherosclerosis, the broad range of antioxidant activities from the phytonutrients abundant in whole-grains is thought to play a strong role in their cardio-protective effects.
Like soybeans, whole grains are good sources of phytoestrogens, plant compounds that may affect blood cholesterol levels, blood vessel elasticity, bone metabolism, and many other cellular metabolic processes.
Whole grains are rich sources of lignans that are converted by the human gut to enterolactone and enterodiole. In studies of Finnish men, blood levels of enterolactone have been found to have an inverse relation not just to cardiovascular-related death, but to all causes of death, which suggests that the plant lignans in whole grains may play an important role in their protective effects.
Lower insulin levels may also contribute to the protective effects of whole grains. In many persons, the risks of atherosclerotic cardiovascular disease, diabetes, and obesity are linked to insulin resistance. Higher intakes of whole grains are associated with increased sensitivity to insulin in population studies and clinical trials. Why? Because whole grains improve insulin sensitivity by lowering the glycemic index of the diet while increasing its content of fiber, magnesium, and vitamin E.
The whole kernel of truth: as part of your healthy way of eating, whole grains can significantly lower your risk of cardiovascular disease, obesity and type 2 diabetes. Enjoy at least 3 servings a day. No idea how to cook whole grains? Just look at the "How to Enjoy" section in our profiles of the whole grains, or for quick, easy, delicious recipes, click on this link to our Recipe Assistant and select oats or whichever whole grain you would like to prepare.
Description
Oats, known scientifically as Avena sativa, are a hardy cereal grain able to withstand poor soil conditions in which other crops are unable to thrive. Their fortitude seems to be transferred to those who consume this nutrient-rich grain. After all, when we think of a satisfying and enriching way to start the day, one that gives us strength and lasting energy, we oftentimes relish the thought of a hot bowl of oatmeal.
Oats gain part of their distinctive flavor from the roasting process that they undergo after being harvested and cleaned. Although oats are then hulled, this process does not strip away their bran and their germ allowing them to retain a concentrated source of their fiber and nutrients. Different types of processing are then used to produce the various types of oat products, which are generally used to make breakfast cereals, baked goods and stuffings:
Oat groats: unflattened kernels that are good for using as a breakfast cereal or for stuffing
Steel-cut oats: featuring a dense and chewy texture, they are produced by running the grain through steel blades that thinly slices them.
Old-fashioned oats: have a flatter shape that is the result of their being steamed and then rolled.
Quick-cooking oats: processed like old-fashioned oats, except they are cut finely before rolling
Instant oatmeal: produced by partially cooking the grains and then rolling them very thin. Oftentimes, sugar, salt and other ingredients are added to make the finished product.
Oat bran: the outer layer of the grain that resides under the hull. While oat bran is found in rolled oats and steel-cut oats, it may also be purchased as a separate product that can be added to recipes or cooked to make a hot cereal.
Oat flour: used in baking, it is oftentimes combined with wheat or other gluten-containing flours when making leavened bread.
History
The modern oat draws its ancestry from the wild red oat, a plant originating in Asia. Oats have been cultivated for two thousand years in various regions throughout the world. Before being consumed as a food, oats were used for medicinal purposes, a use for which they are still honored. The growing of oats in Europe was widespread, and oats constituted an important commercial crop since they were a dietary staple for the people of many countries including Scotland, Great Britain, Germany and the Scandinavian countries. In the early 17th century, Scottish settlers brought oats to North America. Today, the largest commercial producers of oats include the Russian Federation, the United States, Germany, Poland and Finland.
How to Select and Store
Buy small quantities of oats at one time since this grain has a slightly higher fat content than other grains and will go rancid more quickly. Oats are generally available in prepackaged containers as well as bulk bins. Just as with any other food that you may purchase in the bulk section, make sure that the bins containing the oats are covered, free from debris, and that the store has a good product turnover so as to ensure its maximal freshness. Smell the oats to make sure that they are fresh. Whether purchasing oats in bulk or in a packaged container, make sure there is no evidence of moisture.
If you purchase prepared oatmeal products such as oatmeal, look at the ingredients to ensure that the product does not contain any salt, sugar or other additives.
Store oatmeal in an airtight container in a cool, dry and dark place where they will keep for approximately two months.
How to Enjoy
For some of our favorite recipes, click Recipes.
Tips for Cooking Oats:
Different types of oats require slightly different cooking methods for making hot cereal or porridge. For all types, it is best to add the oats to cold water and then cook at a simmer. The preparation of rolled oats and steel-cut oats require similar proportions using two parts water to one part oats. Rolled oats take approximately 15 minutes to cook while the steel-cut variety takes about 30 minutes. Due to their consistency, oat groats require more time and more water. Use three parts water to one part oat groats and simmer for approximately 50 minutes.
A Few Quick Serving Ideas:
A great way to start your day-add your favorite nuts and fruits to a piping hot bowl of oatmeal.
Oatmeal cookies are a favorite for kids of all ages.
Add oat flour or whole oats the next time you make bread or muffins.
Sprinkle oat bran on your hot or cold cereal.
Oat groats make a great basis for stuffing for poultry.
Safety
Oats and Purines
Oats contain naturally-occurring substances called purines. Purines are commonly found in plants, animals, and humans. In some individuals who are susceptible to purine-related problems, excessive intake of these substances can cause health problems. Since purines can be broken down to form uric acid, excess accumulation of purines in the body can lead to excess accumulation of uric acid. The health condition called "gout" and the formation of kidney stones from uric acid are two examples of uric acid-related problems that can be related to excessive intake of purine-containing foods. For this reason, individuals with kidney problems or gout may want to limit or avoid intake of purine-containing foods such as oats. Yet, recent research has suggested that purines from meat and fish increase risk of gout, while purines from plant foods fail to change the risk. For more on this subject, please see "What are purines and in which foods are they found?"
Oats and the Gluten Grains
Oats are members of a non-scientifically established grain group traditionally called the "gluten grains." The idea of grouping certain grains together under the label "gluten grains" has come into question in recent years as technology has given food scientists a way to look more closely at the composition of grains. Some healthcare practitioners continue to group wheat, oats, barley and rye together under the heading of "gluten grains" and to ask for elimination of the entire group on a wheat-free diet. Other practitioners now treat wheat separately from these other grains, including oats, based on recent research. Wheat is unquestionably a more common source of food reactions than any of the other "gluten grains," including oats. Although you may initially want to eliminate oats from your meal planning if you are implementing a wheat-free diet, you will want to experiment at some point with re-introduction of this food. You may be able to take advantage of its diverse nutritional benefits without experiencing an adverse reaction. Individuals with wheat-related conditions like celiac sprue or gluten-sensitive enteropathies should consult with their healthcare practitioner before experimenting with any of the "gluten grains," including oats.
Nutritional Profile
Oats are an excellent source of manganese and a very good source of selenium. In addition, oats are a good source of vitamin B1, dietary fiber, magnesium, protein and phosphorus.
For an in-depth nutritional profile click here: Oats.
In-Depth Nutritional Profile
In addition to the nutrients highlighted in our ratings chart, an in-depth nutritional profile for Oats is also available. This profile includes information on a full array of nutrients, including carbohydrates, sugar, soluble and insoluble fiber, sodium, vitamins, minerals, fatty acids, amino acids and more.
Introduction to Food Rating System Chart
In order to better help you identify foods that feature a high concentration of nutrients for the calories they contain, we created a Food Rating System. This system allows us to highlight the foods that are especially rich in particular nutrients. The following chart shows the nutrients for which this food is either an excellent, very good, or good source (below the chart you will find a table that explains these qualifications). If a nutrient is not listed in the chart, it does not necessarily mean that the food doesn't contain it. It simply means that the nutrient is not provided in a sufficient amount or concentration to meet our rating criteria. (To view this food's in-depth nutritional profile that includes values for dozens of nutrients - not just the ones rated as excellent, very good, or good - please use the link below the chart.) To read this chart accurately, you'll need to glance up in the top left corner where you will find the name of the food and the serving size we used to calculate the food's nutrient composition. This serving size will tell you how much of the food you need to eat to obtain the amount of nutrients found in the chart. Now, returning to the chart itself, you can look next to the nutrient name in order to find the nutrient amount it offers, the percent Daily Value (DV%) that this amount represents, the nutrient density that we calculated for this food and nutrient, and the rating we established in our rating system. For most of our nutrient ratings, we adopted the government standards for food labeling that are found in the U.S. Food and Drug Administration's "Reference Values for Nutrition Labeling." Read more background information and details of our rating system.
Oats, whole grain, cooked
1.00 cup
234.00 grams
145.08 calories
Nutrient Amount DV
(%) Nutrient
Density World's Healthiest
Foods Rating
manganese 1.37 mg 68.5 8.5 excellent
selenium 18.95 mcg 27.1 3.4 very good
tryptophan 0.08 g 25.0 3.1 good
phosphorus 177.84 mg 17.8 2.2 good
vitamin B1 (thiamin) 0.26 mg 17.3 2.2 good
dietary fiber 3.98 g 15.9 2.0 good
magnesium 56.16 mg 14.0 1.7 good
protein 6.08 g 12.2 1.5 good
World's Healthiest
Foods Rating Rule
excellent DV>=75% OR Density>=7.6 AND DV>=10%
very good DV>=50% OR Density>=3.4 AND DV>=5%
good DV>=25% OR Density>=1.5 AND DV>=2.5%
In-Depth Nutritional Profile for Oats
References
Anderson JW. Whole grains and coronary heart disease: the whole kernel of truth. Am J Clin Nutr. 2004 Dec;80(6):1459-60. PMID:15585755.
Bazzano LA, He J, Ogden LG, Loria CM, Whelton PK. Dietary fiber intake and reduced risk of coronary heart disease in US men and women: the National Health and Nutrition Examination Survey I Epidemiologic Follow-up Study. Arch Intern Med. 2003 Sep 8;163(16):1897-904.
Cade JE, Burley VJ, Greenwood DC. Dietary fibre and risk of breast cancer in the UK Women's Cohort Study. Int J Epidemiol. 2007 Jan 24; [Epub ahead of print] . PMID:17251246.
Chen CY, Milbury PE, Kwak HK, Collins FW, Samuel P, Blumberg JB. Avenanthramides phenolic acids from oats are bioavailable and act synergistically with vitamin C to enhance hamster and human LDL resistance to oxidation. J Nutr. 2004 Jun;134(6):1459-66. PMID:15186945.
Cleland JG, Loh H, Windram J, et al. Threats, opportunities, and statins in the modern management of heart failure. Eur Heart J. 2006 Mar;27(6):641-3. PMID:16490737.
Delaney B, Nicolosi RJ, Wilson TA et al. Beta-glucan fractions from barley and oats are similarly antiatherogenic in hypercholesterolemic Syrian golden hamsters. J Nutr; 2003 Feb 133(2):468-75 2003.
Djoussé L, Gaziano JM. Breakfast cereals and risk of heart failure in the physicians' health study I. Arch Intern Med. 2007 Oct 22;167(19):2080-5. PMID:17954802.
Ensminger AH, Ensminger, ME, Kondale JE, Robson JRK. Foods & Nutriton Encyclopedia. Pegus Press, Clovis, California 1983.
Ensminger AH, Esminger M. K. J. e. al. Food for Health: A Nutrition Encyclopedia. Clovis, California: Pegus Press; 1986. PMID:15210.
Erkkila AT, Herrington DM, Mozaffarian D, Lichtenstein AH. Cereal fiber and whole-grain intake are associated with reduced progression of coronary-artery atherosclerosis in postmenopausal women with coronary artery disease. Am Heart J. 2005 Jul;150(1):94-101. PMID:16084154.
Fortin, Francois, Editorial Director. The Visual Foods Encyclopedia. Macmillan, New York 1996.
Goldberg RJ, Ciampa J, Lessard D, et al. Long-term survival after heart failure: a contemporary population-based perspective. Arch Intern Med. 2007 Mar 12;167(5):490-6. PMID:17353497.
Hogberg L, Laurin P, Falth-Magnusson K, Grant C, Grodzinsky E, Jansson G, Ascher H, Browaldh L, Hammersjo JA, Lindberg E, Myrdal U, Stenhammar L. Oats to children with newly diagnosed coeliac disease: a randomised double blind study. Gut. 2004 May;53(5):649-654. PMID:15059781.
Jensen MK, Koh-Banerjee P, Hu FB, Franz M, Sampson L, Gronbaek M, Rimm EB. Intakes of whole grains, bran, and germ and the risk of coronary heart disease in men. Am J Clin Nutr 2004 Dec;80(6):1492-9. PMID:15585760.
Johnsen NF, Hausner H, Olsen A, Tetens I, Christensen J, Knudsen KE, Overvad K, Tjonneland A. Intake of whole grains and vegetables determines the plasma enterolactone concentration of Danish women. J Nutr. 2004 Oct;134(10):2691-7. PMID:15465768.
Liu L, Zubik L, Collins FW, Marko M, Meydani M. The antiatherogenic potential of oat phenolic compounds. Atherosclerosis. 2004 Jul;175(1):39-49. PMID:15186945.
Liu RH. New finding may be key to ending confusion over link between fiber, colon cancer. American Institute for Cancer Research Press Release, November 3, 2004.
Suzuki R, Rylander-Rudqvist T, Ye W, et al. Dietary fiber intake and risk of postmenopausal breast cancer defined by estrogen and progesterone receptor status--a prospective cohort study among Swedish women. Int J Cancer. 2008 Jan 15;122(2):403-12. PMID:17764112.
Tabak C, Wijga AH, de Meer G, Janssen NA, Brunekreef B, Smit HA. Diet and asthma in Dutch school children (ISAAC-2). Thorax. 2006 Dec;61(12):1048-53. Epub 2005 Oct 21. PMID:16244092.
Tsikitis VL, Albina JE, Reichner JS. Beta-glucan affects leukocyte navigation in a complex chemotactic gradient. Surgery. 2004 Aug;136(2):384-9. PMID:15300205.
van Dam RM, Hu FB, Rosenberg L, Krishnan S, Palmer JR. Dietary calcium and magnesium, major food sources, and risk of type 2 diabetes in U.S. Black women. Diabetes Care. 2006 Oct;29(10):2238-43. PMID:17003299.
Wood, Rebecca. The Whole Foods Encyclopedia. New York, NY: Prentice-Hall Press; 1988. PMID:15220
Kasza gryczana- znajdują się w niej dość znaczne ilości białka (niepełnowartościowego), witamin B1, B2, i PP, składników mineralnych: fosforu, wapnia, żelaza oraz tłuszczu i skrobi. Kasza gryczana nie palona ma większą wartość od kaszy gryczanej palonej, która traci ok. 50% witamin podczas palenia.
Gryczana i jej odmiana, czyli kasza krakowska, wskazane są dla cierpiących na kruchość naczyń krwionośnych, żylaki, a nawet hemoroidy. A to dlatego, że są cennym źródłem magnezu i uszczelniającej naczynia witaminy P, znanej rutyną.
Kasza jaglana - pod względem wartości odżywczej znajduje się na drugim miejscu po kaszy gryczanej. Ma ona nieco mniej białka, witamin B1, B2, fosforu i tłuszczu. Ilość żelaza jest taka sama jak w kaszy gryczanej. Kaszę jaglaną, podobnie, jak kukurydzianą, mogą jeść osoby uczulone na gluten. Zawiera ponadto dużo białka, a mało skrobi, jest lekkostrawna i nie powoduje wzdęć ani fermentacji w żołądku. Ma sporo krzemu poprawiającego wygląd włosów, skóry, zębów czy paznokci.
Kasza jęczmienna - zawiera mniejsze ilości białka, wapnia i żelaza w porównaniu z kaszą gryczaną i jaglaną. Spośród kasz jęczmiennych najwyższą wartość odżywczą ma pęczak.
Kasze jęczmienne zawierają błonnik rozpuszczalny, który obniża poziom cholesterolu we krwi. Są zalecane osobom z chorobami krążenia i nadciśnieniowcom.
Płatki owsiane - dorównują wartością białkową kaszy gryczanej, a ilością zawartych w nich składników mineralnych dorównują kaszy jęczmiennej.
Manna - jest kaszą o najmniejszych wartościach odżywczych w porównaniu z omawianymi. O jej wartości kulinarnej, głównie dietetycznej, stanowi minimalna ilość błonnika i wysoka kaloryczność.
Kasze wykorzystujemy w naszej diecie zbyt rzadko, a szkoda, bo są niezwykle wdzięcznym surowcem. Można z nich zrobić zupę, drugie danie, a nawet deser.
Są bogatym źródłem białka, ale w pełni nasz organizm wykorzysta je dopiero wówczas, gdy podamy kaszę z produktami zawierającymi białko zwierzęce - z mięsem, mlekiem, kefirem, jajami czy serem.
Gryczana, jęczmienna czy jaglana... Mnóstwo gatunków, a wszystkie zawierają cenne minerały, witaminy i błonnik.
Kasze znajdują się w podstawie tzw. piramidy żywieniowej, powinny być spożywane codziennie, co korzystnie wpłynie na utrzymanie prawidłowego bilansu energetycznego i witaminowego organizmu.
Najpierw ziarna zbóż są oczyszczane - pozbawiane części zewnętrznych, czyli okrywy nasienno-owocowej. Następnie, w zależności od rodzaju kaszy, ziarna są polerowane, krojone, mielone, prażone. Im mniej oczyszczone i rozdrobnione ziarno, tym kasza zawiera więcej cennych składników odżywczych.
Pod względem wartości odżywczej kasze przewyższają ryż, makaron i ziemniaki. Są bogatym źródłem skrobi, która w organizmie rozkłada się powoli na glukozę - paliwo potrzebne do pracy mózgu i wszystkich innych komórek.
Kaszę powinni jeść:
nadciśnieniowcy i cierpiący na choroby serca i układu krążenia - kasze mają dużo potasu i bardzo mało sodu,
osoby zagrożone anemią - np. kasza jaglana i gryczana zawierają żelazo, kwas foliowy i witaminę E zapobiegające niedokrwistości,
osoby żyjące w ciągłym napięciu i mające skłonności do depresji - zawarte w ziarnach witaminy z grupy B łagodzą objawy stresu, wspomagają pracę układu nerwowego, poprawiają pamięć, polepszają nastrój,
diabetycy - kasze zawierają dużo skrobi, która łagodnie podnosi poziom glukozy i insuliny we krwi,
dzieci, kobiety w ciąży i karmiące, osoby starsze, rekonwalescenci - kasze gotowane na sypko lub rozklejane są lekko strawne.
Nie dla każdego
Kasze zawierają sporo fosforu, chloru i siarki, które zakwaszają organizm. Częste jedzenie grubych kasz może zaszkodzić cierpiącym na wrzody żołądka i dwunastnicy, nadkwaśny nieżyt żołądka i refluks żołądkowo-przełykowy. Kasz tych nie powinny jeść osoby z gorączką, rozległymi oparzeniami, chorzy na nowotwory, wycieńczeni.
Jakie składniki kasz mają tak dobroczynny wpływ na zdrowie?
węglowodany - Kasze zawierają najwięcej węglowodanów ze wszystkich produktów spożywczych, a te, jak wiadomo, są łatwo przyswajalne i dostarczają energii.
białko roślinne - Białko pochodzenia roślinnego jest również łatwo przyswajalne. Warto, więc łączyć kasze z produktami białkowymi pochodzenia zwierzęcego (drób, jajka, mleko).
witaminy i sole mineralne - W skład kasz wchodzą witaminy z grupy B: B1 (tiamina), B2 (ryboflawina), PP (niacyna), B6 (pirydoksyna), kwas foliowy i witamina E. Sporo jest również składników mineralnych, głównie potasu obniżającego ciśnienie, żelaza zapobiegającego niedokrwistości oraz magnezu korzystnie działającego na układ nerwowy i pracę mięśni (w tym sercowego). Kasze są też całkiem dobrym źródłem wapnia, miedzi, cynku, manganu i krzemu.
błonnik - Jest to składnik niezbędny do prawidłowego trawienia i pobudzający pracę jelit.
Wszystkie rodzaje kasz są wysokokaloryczne (320-350 kal. na 100 g produktu).
Liczne badania potwierdzają obserwacje, że kasze leczą. Na przykład potrawy z kaszy manny, jęczmiennej, jaglanej i grysiku kukurydzianego leczą choroby przewodu pokarmowego, wątroby, nerek, a potrawy na bazie płatków i otrębów owsianych obniżają poziom cholesterolu nawet o 10%. Powszechnie znane są także właściwości kasz wysokoresztkowych jako naturalnych środków przeczyszczających.
Gruboziarniste gatunku kasz (pęczak, kasza gryczana) chronią dolny odcinek przewodu pokarmowego przed schorzeniami nowotworowymi, hemoroidami, poprawiają krążenie w małych żyłach i naczyniach włosowatych. Gryka to też jedna z najwartościowszych roślin miododajnych. Miód gryczany jest jednym z najcenniejszych miodów.
Rodzaje kasz
Kasze wytwarza się ze zbóż. Z jęczmienia otrzymuje się pęczak, kaszę perłową, jęczmienną, mazurską i płatki jęczmienne. Z owsa - płatki owsiane. Z kukurydzy - grysik kukurydziany. Z pszenicy - także pęczak, kaszę manną, grysik i kuskus. Z prosa - kaszę jaglaną, a z gryki - gryczaną oraz krakowską.
Kasza jaglana, ryż i kasza kukurydziana należą do najbardziej lekkostrawnych produktów zbożowych. To najstarsza znana kasza. Otrzymuje się ją z nasion prosa. Pod względem wartości odżywczej dorównuje kaszy gryczanej. Ma mało skrobi, za to dużo białka. Wyróżnia się najwyższą zawartością witamin z grupy B: B1, (tiaminy), B2 (ryboflawiny) i B6 (pirydoksyny) oraz żelaza i miedzi. Oprócz wymienionych wcześniej składników kasza jaglana zawiera także lecytynę i bardzo rzadko występującą w produktach spożywczych krzemionkę, mającą zbawienny leczniczy wpływ na stawy.
Warto ją polecić osobom stosującym dietę bezglutenową, a także cierpiącym na niedokrwistość.
Kasza manna, otrzymywana z pszenicy, to jeden z najstarszych znanych produktów spożywczych. Zawiera niewiele błonnika, witamin i minerałów, natomiast wśród innych kasz wyróżnia ją wysoka zawartość jodu. Jest lekko strawna i ma dużo skrobi. Najsmaczniejsza jest gotowana na gęsto (rozklejona). Można z niej przygotować zupy mleczne, kremy i budynie, a także stosować zamiast makaronu do rosołu lub zupy grzybowej.
Kasza gryczana uważana jest za jedną z najzdrowszych kasz. Powstaje z łuskanych i prażonych ziaren gryki. Zawierają one dużo białka o wysokiej wartości odżywczej - bogate w lizynę i tryptofan, których nasz organizm sam nie potrafi wytwarzać. Błonnik zawarty w kaszy gryczanej (jej odmianą jest kasza krakowska) spełnia ogromną rolę w funkcjonowaniu naszego organizmu: ułatwia trawienie, zapobiega niestrawności, jest niskokaloryczny. Ponadto kasza gryczana zawiera sporo kwasu foliowego, jest zasobna w magnez, cynk, mangan oraz potas i fosfor. W przeciwieństwie do innych kasz nie zakwasza organizmu. Zawarta w niej skrobia chłonie niewiele wody, a potem bardzo powoli ją oddaje. Dlatego po ugotowaniu kasza jest bardzo delikatna. Nie zawiera glutenu, może być stosowana w diecie bezglutenowej. Najsmaczniejsza i najzdrowsza jest gotowana na sypko. Rozdrobniona wypolerowana kasza gryczana zwana krakowską ma mniej składników odżywczych niż tradycyjna.
Kasza jęczmienna - reguluje trawienie. Najpopularniejsza w polskiej kuchni. Otrzymuje się ją z jęczmienia. W zależności od stopnia rozdrobnienia ziaren wyróżniamy: pęczak, kaszę grubą, średnią i drobną oraz perłową. Są one dobrym źródłem witaminy PP (niacyny), która skutecznie obniża poziom cholesterolu we krwi, rozszerza naczynia krwionośne i poprawia wygląd skóry. Warto je polecić przy kłopotach z cerą oraz hipercholesterolemii. Kasze jęczmienne mają ponadto dużo rozpuszczalnego błonnika, dzięki temu zapobiegają zaparciom, wzdęciom i bólom brzucha towarzyszącym zaburzeniom trawienia.
Najlepiej smakują jako dodatek do mięs i zapiekanek oraz niezastąpiony składnik krupniku. Pęczek ugotowany na sypko można też dodawać do sałatek zamiast ryżu.
Kasza kukurydziana - wzmacnia serce. W krajach latynoamerykańskich przyrządza się z niej placki jadane jak chleb. Otrzymywana jest przez oczyszczenie i rozdrobnienie ziarna kukurydzy. Ma sporo "dobrego tłuszczu" oraz witaminę E. Białko zawarte w kukurydzy nie ma co prawda wysokiej wartości odżywczej (nie zawiera tryptofanu), ale nie wywołuje odczynów alergicznych. Dlatego kaszkę kukurydzianą poleca się w żywieniu niemowląt zamiast kasz pszennych.
Gotowanie kasz
Nie ma kaszy uniwersalnej, dobrej na wszystko. Warto więc wiedzieć, jaką wziąć kaszę do konkretnej potrawy. Kasze gruboziarniste najsmaczniejsze są ugotowane na sypko jako danie główne lub jako dodatek do mięs i warzyw. Kasze drobne są idealne na kleiki oraz jako dodatek do zup, sałatek. Można je też podawać na słodko.
Wszystkie kasze przed jedzeniem trzeba ugotować. Gotowanie ma na celu ścięcie białka, zmiękczenie błonnika i rozklejenie skrobi zawartej w ziarenkach. Kasza ugotowana na sypko powinna mieć miękkie nie sklejające się ziarna, o zwiększonej objętości.
Kasze grube (kasza gryczana, pęczak, ryż) należy przed gotowaniem kilka razy wypłukać i osączyć.
Drobnych kasz (manny, krakowskiej, kukurydzianej) nie płucze się.
Na sypko (kasze grube) - kaszę należy przebrać, wypłukać, osaczyć, wsypać do odpowiedniej ilości osolonego wrzątku z dodatkiem tłuszczu i gotować pod przykryciem na małym ogniu. Gdy kasza wchłonie całkowicie wodę, należy wstawić ją na ok. 20 minut do lekko nagrzanego piekarnika.
Kaszy nie należy mieszać w czasie gotowania.
Według kryterium przemiału ziarna zbóż wyróżniamy kasze z:
z pszenicy - manna,
z owsa - płatki owsiane,
z gryki - gryczana cała prażona, nieprażona, łamana, kasza krakowska,
z prosa - jaglana,
z kukurydzy - kukurydziana,
z jęczmienia - pęczak, perłowa, jęczmienna łamana,
Wszystkie mają dużo skrobi, błonnika i witamin, szczególnie z grupy B, a także cennych pierwiastków mineralnych: magnezu, wapnia, żelaza czy fosforu. Należą do łatwo przyswajalnych i wysokoenergetycznych węglowodanów - 10 dag suchej kaszy zawiera około 350 kcal.
Większą wartość odżywczą mają kasze całe - krupy, ponieważ zachowują one warstwę alueuronową, a wraz z nią większą ilość białka, witamin B1, B2, PP i składników mineralnych, takich jak fosfor, wapń i żelazo. W procesie otrzymywania kasz drobnych, które pochodzą z bielma ziarna, wydatnie obniża się ich wartość białkową, witaminową i zawartość składników mineralnych. Zostaje jedynie zachowana wartość kaloryczna, która jest wynikiem obecności znacznych ilości skrobi.
This chart graphically details the %DV that a serving of Oats provides for each of the nutrients of which it is a good, very good, or excellent source according to our Food Rating System. Additional information about the amount of these nutrients provided by Oats can be found in the Food Rating System Chart. A link that takes you to the In-Depth Nutritional Profile for Oats, featuring information over 80 nutrients, can be found under the Food Rating System Chart.
Health Benefits
Description
History
How to Select and Store
How to Enjoy
Safety
Nutritional Profile
References
Health Benefits
Lower Cholesterol Levels
A steaming bowl of fresh cooked oatmeal is the perfect way to start off your day, especially if you are trying to prevent or are currently dealing with heart disease or diabetes. Oats, oat bran, and oatmeal contain a specific type of fiber known as beta-glucan. Since 1963, study after study has proven the beneficial effects of this special fiber on cholesterol levels. Studies show that in individuals with high cholesterol (above 220 mg/dl), consuming just 3 grams of soluble oat fiber per day (an amount found in one bowl of oatmeal) typically lowers total cholesterol by 8-23%. This is highly significant since each 1% drop in serum cholesterol translates to a 2% decrease in the risk of developing heart disease. High cholesterol levels correlate with the build up of plaques in blood vessel walls. If these plaques become damaged or simply grow too large, they can rupture, blocking a blood vessel and causing a heart attack, stroke, or blood clots elsewhere in the body. Lowering high cholesterol levels can therefore significantly reduce the risk of cardiovascular disease and stroke.
A study published in the Archives of Internal Medicine confirms that eating high fiber foods, such as oats, helps prevent heart disease. Almost 10,000 American adults participated in this study and were followed for 19 years. People eating the most fiber, 21 grams per day, had 12% less coronary heart disease (CHD) and 11% less cardiovascular disease (CVD) compared to those eating the least, 5 grams daily. Those eating the most water-soluble dietary fiber fared even better with a 15% reduction in risk of CHD and a 10% risk reduction in CVD.
Unique Oat Antioxidants Reduce Risk of Cardiovascular Disease
Oats, via their high fiber content, are already known to help remove cholesterol from the digestive system that would otherwise end up in the bloodstream. Now, the latest research suggests they may have another cardio-protective mechanism.
Antioxidant compounds unique to oats, called avenanthramides, help prevent free radicals from damaging LDL cholesterol, thus reducing the risk of cardiovascular disease, suggests a study conducted at Tufts University and published in The Journal of Nutrition.
In this study, laboratory animals were fed saline containing 0.25 grams of phenol-rich oat bran, after which blood samples were taken at intervals from 20 to 120 minutes. After 40 minutes, blood concentrations of avenanthramides had peaked, showing these compounds were bioavailable (able to be absorbed).
Next, the researchers tested the antioxidant ability of avenanthramides to protect LDL cholesterol against oxidation (free radical damage) induced by copper. Not only did the avenanthramides increase the amount of time before LDL became oxidized, but when vitamin C was added, the oat phenols interacted synergistically with the vitamin, extending the time during which LDL was protected from 137 to 216 minutes.
In another study also conducted at Tufts and published in Atherosclerosis, researchers exposed human arterial wall cells to purified avenenthramides from oats for 24 hours, and found that these oat phenols significantly suppressed the production of several types of molecules involved in the attachment of monocytes (immune cells in the bloodstream) to the arterial wall-the first step in the development of atherosclerosis.
Oat avenanthamides suppressed production of ICAM-1 (intracellular adhesion molecule-1) and VCAM-1 (vascular adhesion molecule-1), E-selectin, and the secretion of pro-inflammatory cytokines KL-6, chemokines IL-8 and protein MCP-1 (monocyte chemoattractant protein). Our advice: Cut an orange (which is rich in vitamin C) in quarters or pour yourself a glass of orange juice to enjoy along with your oatmeal. If you prefer some other grain for your breakfast cereal, top it with a heaping spoonful of oat bran.
Prevent Heart Failure with a Whole Grains Breakfast
Heart failure is the leading cause of hospitalization among the elderly in the United States. Success of drug treatment is only partial (ACE inhibitors and beta-blockers are typically used; no evidence has found statins safe or effective for heart failure), and its prognosis remains poor. Follow up of 2445 discharged hospital patients with heart failure revealed that 37.3% died during the first year, and 78.5% died within 5 years. Arch Intern Med. 2007 Mar 12;167(5):490-6.;Eur Heart J. 2006 Mar;27(6):641-3.
Since consumption of whole grain products and dietary fiber has been shown to reduce the risk of high blood pressure and heart attack, Harvard researchers decided to look at the effects of cereal consumption on heart failure risk and followed 21,376 participants in the Physicians Health Study over a period of 19.6 years. After adjusting for confounding factors (age, smoking, alcohol consumption, vegetable consumption, use of vitamins, exercise, and history of heart disease), they found that men who simply enjoyed a daily morning bowl of whole grain (but not refined) cereal had a 29% lower risk of heart failure. Arch Intern Med. 2007 Oct 22;167(19):2080-5. Isn't your heart worth protecting, especially when the prescription-a morning bowl of hearty whole grains-is so delicious? For quick, easy, heart-healthy, whole grain recipes, click The World's Healthiest Foods, and look at the "How to Enjoy" section in any of our grain profiles.
Significant Cardiovascular Benefits for Postmenopausal Women
Eating a serving of whole grains, such as oats, at least 6 times each week is an especially good idea for postmenopausal women with high cholesterol, high blood pressure or other signs of cardiovascular disease (CVD).
A 3-year prospective study of over 200 postmenopausal women with CVD, published in the American Heart Journal, shows that those eating at least 6 servings of whole grains each week experienced both:
Slowed progression of atherosclerosis, the build-up of plaque that narrows the vessels through which blood flows, and
Less progression in stenosis, the narrowing of the diameter of arterial passageways.
The women's intake of fiber from fruits, vegetables and refined grains was not associated with a lessening in CVD progression.
Enhance Immune Response to Infection
In laboratory studies reported in Surgery, beta-glucan significantly enhanced the human immune system's response to bacterial infection. Beta-glucan not only helps neutrophils (the most abundant type of non-specific immune cell) navigate to the site of an infection more quickly, it also enhances their ability to eliminate the bacteria they find there.
According to study leader Jonathan Reichner of the Department of Surgery at Rhode Island Hospital and Brown University, priming neutrophils with beta-glucan helps these immune defenders quickly locate the bacterial mother lode within infected tissue. And this more rapid response to infection results in faster microbial clearance and healing. Since our non-specific immune defenses are the body's first strike forces against invading pathogens, starting your day with a bowl of oatmeal may boost your immune response in addition to your morning energy levels.
Stabilize Blood Sugar
Studies also show that beta-glucan has beneficial effects in diabetes as well. Type 2 diabetes patients given foods high in this type of oat fiber or given oatmeal or oat bran rich foods experienced much lower rises in blood sugar compared to those who were given white rice or bread. Starting out your day with a blood sugar stabilizing food such as oats may make it easier to keep blood sugar levels under control the rest of the day, especially when the rest of your day is also supported with nourishing fiber-rich foods.
Oats and Other Whole Grains Substantially Lower Type 2 Diabetes Risk
Oats and other whole grains are a rich source of magnesium, a mineral that acts as a co-factor for more than 300 enzymes, including enzymes involved in the body's use of glucose and insulin secretion.
The FDA permits foods that contain at least 51% whole grains by weight (and are also low in fat, saturated fat, and cholesterol) to display a health claim stating consumption is linked to lower risk of heart disease and certain cancers. Now, research suggests regular consumption of whole grains also reduces risk of type 2 diabetes. (van Dam RM, Hu FB, Diabetes Care).
In this 8-year trial, involving 41,186 particpants of the Black Women's Health Study, research data confirmed inverse associations between magnesium, calcium and major food sources in relation to type 2 diabetes that had already been reported in predominantly white populations.
Risk of type 2 diabetes was 31% lower in black women who frequently ate whole grains compared to those eating the least of these magnesium-rich foods. When the women's dietary intake of magnesium intake was considered by itself, a beneficial, but lesser-19%-reduction in risk of type 2 diabetes was found, indicating that whole grains offer special benefits in promoting healthy blood sugar control. Daily consumption of low-fat dairy foods was also helpful, lowering risk of type 2 diabetes by 13%. Enjoy a hearty breakfast and get the benefits of both oats and dairy by serving hot oatmeal, spiced with cinnamon, and topped with handful of walnuts and low-fat milk.
Antioxidant Benefits
In addition to its fiber benefits, oats are also a very good source of selenium. A necessary cofactor of the important antioxidant, glutathione peroxidase, selenium works with vitamin E in numerous vital antioxidant systems throughout the body. These powerful antioxidant actions make selenium helpful in decreasing asthma symptoms and in the prevention of heart disease. In addition, selenium is involved in DNA repair and is associated with a reduced risk for cancer, especially colon cancer.
Fiber from Whole Grains and Fruit Protective against Breast Cancer
When researchers looked at how much fiber 35,972 participants in the UK Women's Cohort Study ate, they found a diet rich in fiber from whole grains, such as oats, and fruit offered significant protection against breast cancer for pre-menopausal women. (Cade JE, Burley VJ, et al., International Journal of Epidemiology).
Pre-menopausal women eating the most fiber (>30 grams daily) more than halved their risk of developing breast cancer, enjoying a 52% lower risk of breast cancer compared to women whose diets supplied the least fiber (<20 grams/day).
Fiber supplied by whole grains offered the most protection. Pre-menopausal women eating the most whole grain fiber (at least 13 g/day) had a 41% reduced risk of breast cancer, compared to those with the lowest whole grain fiber intake (4 g or less per day).
Fiber from fruit was also protective. Pre-menopausal women whose diets supplied the most fiber from fruit (at least 6 g/day) had a 29% reduced risk of breast cancer, compared to those with the lowest fruit fiber intake (2 g or less per day).
Practical Tip: As the following table shows, it's surprisingly easy to enjoy a healthy way of eating that delivers at least 13 grams of whole grain fiber and 6 grams of fiber from fruit each day. Food Fiber Content in Grams
Oatmeal, 1 cup 3.98
Whole wheat bread, 1 slice 2
Whole wheat spaghetti, 1 cup 6.3
Brown rice, 1 cup 3.5
Barley, 1 cup 13.6
Buckwheat, 1 cup 4.54
Rye, 1/3 cup 8.22
Corn, 1 cup 4.6
Apple, 1 medium with skin 5.0
Banana, 1 medium 4.0
Blueberries, 1 cup 3.92
Orange, 1 large 4.42
Pear, 1 large 5.02
Prunes, 1/4 cup 3.02
Strawberries, 1 cup 3.82
Raspberries, 1 cup 8.36
*Fiber content can vary between brands. Source: esha Research, Food Processor for Windows, Version 7.8
Cereal and Fruit Fiber Protective against Postmenopausal Breast Cancer
Results of a prospective study involving 51,823 postmenopausal women for an average of 8.3 years showed a 34% reduction in breast cancer risk for those consuming the most fruit fiber compared to those consuming the least. In addition, in the subgroup of women who had ever used hormone replacement, those consuming the most fiber, especially cereal fiber, had a 50% reduction in their risk of breast cancer compared to those consuming the least. Int J Cancer. 2008 Jan 15;122(2):403-12.
Fruits richest in fiber include apples, dates, figs, pears and prunes. When choosing a high fiber cereal, look for whole grain cereals as they supply the most bran (a mere 1/3rd cup of bran contains about 14 grams of fiber). A cup of oatmeal delivers 15% of the RDI for fiber. Start out your day with a bowl of hot oatmeal or if you prefer cold cereal, oatmeal granola, and you'll be well on your way to meeting your daily RDI for fiber.
Whole Grains and Fish Highly Protective against Childhood Asthma
According to the American Lung Association, almost 20 million Americans suffer from asthma, which is reported to be responsible for over 14 million lost school days in children, and an annual economic cost of more than $16.1 billion.
Increasing consumption of whole grains and fish could reduce the risk of childhood asthma by about 50%, suggests the International Study on Allergy and Asthma in Childhood (Tabak C, Wijga AH, Thorax).
The researchers, from the Dutch National Institute of Public Health and the Environment, Utrecht University, University Medical Center Groningen, used food frequency questionnaires completed by the parents of 598 Dutch children aged 8-13 years. They assessed the children's consumption of a range of foods including fish, fruits, vegetables, dairy and whole grain products. Data on asthma and wheezing were also assessed using medical tests as well as questionnaires.
While no association between asthma and intake of fruits, vegetables, and dairy products was found (a result at odds with other studies that have supported a link between antioxidant intake, particularly vitamins C and E, and asthma), the children's intake of both whole grains and fish was significantly linked to incidence of wheezing and current asthma.
In children with a low intake of fish and whole grains, the prevalence of wheezing was almost 20%, but was only 4.2% in children with a high intake of both foods. Low intake of fish and whole grains also correlated with a much higher incidence of current asthma (16.7%). compared to only a 2.8% incidence of current asthma among children with a high intake of both foods.
After adjusting results for possible confounding factors, such as the educational level of the mother, and total energy intake, high intakes of whole grains and fish were found to be associated with a 54 and 66% reduction in the probability of being asthmatic, respectively.
The probability of having asthma with bronchial hyperresponsiveness (BHR), defined as having an increased sensitivity to factors that cause narrowing of the airways, was reduced by 72 and 88% when children had a high-intake of whole grains and fish, respectively. Lead researcher, CoraTabak commented, "The rise in the prevalence of asthma in western societies may be related to changed dietary habits." We agree. The Standard American Diet is sorely deficient in the numerous anti-inflammatory compounds found in fish and whole grains, notably, the omega-3 fats supplied by cold water fish and the magnesium and vitamin E provided by whole grains. One caution: wheat may need to be avoided as it is a common food allergen associated with asthma.
Health-Promoting Activity Equal to or Even Higher than that of Vegetables and Fruits
Research reported at the American Institute for Cancer Research (AICR) International Conference on Food, Nutrition and Cancer, by Rui Hai Liu, M.D., Ph.D., and his colleagues at Cornell University shows that whole grains, such as oats, contain many powerful phytonutrients whose activity has gone unrecognized because research methods have overlooked them.
Despite the fact that for years researchers have been measuring the antioxidant power of a wide array of phytonutrients, they have typically measured only the "free" forms of these substances, which dissolve quickly and are immediately absorbed into the bloodstream. They have not looked at the "bound" forms, which are attached to the walls of plant cells and must be released by intestinal bacteria during digestion before they can be absorbed.
Phenolics, powerful antioxidants that work in multiple ways to prevent disease, are one major class of phytonutrients that have been widely studied. Included in this broad category are such compounds as quercetin, curcumin, ellagic acid, catechins, and many others that appear frequently in the health news.
When Dr. Liu and his colleagues measured the relative amounts of phenolics, and whether they were present in bound or free form, in common fruits and vegetables like apples, red grapes, broccoli and spinach, they found that phenolics in the "free" form averaged 76% of the total number of phenolics in these foods. In whole grains, however, "free" phenolics accounted for less than 1% of the total, while the remaining 99% were in "bound" form.
In his presentation, Dr. Liu explained that because researchers have examined whole grains with the same process used to measure antioxidants in vegetables and fruits-looking for their content of "free" phenolics"-the amount and activity of antioxidants in whole grains has been vastly underestimated.
Despite the differences in fruits', vegetables' and whole grains' content of "free" and "bound" phenolics, the total antioxidant activity in all three types of whole foods is similar, according to Dr. Liu's research. His team measured the antioxidant activity of various foods, assigning each a rating based on a formula (micromoles of vitamin C equivalent per gram). Broccoli and spinach measured 80 and 81, respectively; apple and banana measured 98 and 65; and of the whole grains tested, corn measured 181, whole wheat 77, oats 75, and brown rice 56.
Dr. Liu's findings may help explain why studies have shown that populations eating diets high in fiber-rich whole grains consistently have lower risk for colon cancer, yet short-term clinical trials that have focused on fiber alone in lowering colon cancer risk, often to the point of giving subjects isolated fiber supplements, yield inconsistent results. The explanation is most likely that these studies have not taken into account the interactive effects of all the nutrients in whole grains-not just their fiber, but also their many phytonutrients.
As far as whole grains are concerned, Dr. Liu believes that the key to their powerful cancer-fighting potential is precisely their wholeness. A grain of whole wheat consists of three parts-its endosperm (starch), bran and germ. When wheat-or any whole grain-is refined, its bran and germ are removed. Although these two parts make up only 15-17% of the grain's weight, they contain 83% of its phenolics. Dr. Liu says his recent findings on the antioxidant content of whole grains reinforce the message that a variety of foods should be eaten good health. "Different plant foods have different phytochemicals," he said. "These substances go to different organs, tissues and cells, where they perform different functions. What your body needs to ward off disease is this synergistic effect - this teamwork - that is produced by eating a wide variety of plant foods, including whole grains."
Lignans Protect against Heart Disease
One type of phytochemical especially abundant in whole grains including oats are plant lignans, which are converted by friendly flora in our intestines into mammalian lignans, including one called enterolactone that is thought to protect against breast and other hormone-dependent cancers as well as heart disease. In addition to whole grains, nuts, seeds and berries are rich sources of plant lignans, and vegetables, fruits, and beverages such as coffee, tea and wine also contain some. When blood levels of enterolactone were measured in over 800 postmenopausal women in a Danish study published in the Journal of Nutrition, women eating the most whole grains were found to have significantly higher blood levels of this protective lignan. Women who ate more cabbage and leafy vegetables also had higher enterolactone levels.
A Well-tolerated Wheat Alternative for Children and Adults with Celiac Disease
Although treatment of celiac disease has been thought to require lifelong avoidance of the protein gluten, which is found in wheat, rye, barley and oats, recent studies of adults have shown that oats, despite the small amount of gluten they contain, are well-tolerated. Now, a double blind, multi-center study involving 8 clinics treating 116 children newly diagnosed celiac disease suggests oats are a good grain choice for children with celiac disease as well. The children were randomly assigned to receive either the standard gluten-free diet (no wheat, barley, rye or oats) or a gluten-free diet with some wheat-free oat products. At the end of the study, which ran for a year, all the children were doing well, and in both groups, the mucosal lining of the small bowel (which is damaged by wheat gluten in celiac disease) had healed and the immune system (which is excessively reactive in celiac patients) had returned to normal.
Meta-analysis Explains Whole Grains' Health Benefits
In many studies, eating whole grains, such as oats, has been linked to protection against atherosclerosis, ischemic stroke, diabetes, insulin resistance, obesity, and premature death. A new study and accompanying editorial, published in the American Journal of Clinical Nutrition explains the likely reasons behind these findings and recommends at least 3 servings of whole grains should be eaten daily.
Whole grains are excellent sources of fiber. In this meta-analysis of 7 studies including more than 150,000 persons, those whose diets provided the highest dietary fiber intake had a 29% lower risk of cardiovascular disease compared to those with the lowest fiber intake.
But it's not just fiber's ability to serve as a bulking agent that is responsible for its beneficial effects as a component of whole grains. Wheat bran, for example, which constitutes 15% of most whole-grain wheat kernels but is virtually non-existent in refined wheat flour, is rich in minerals, antioxidants, lignans, and other phytonutrients-as well as in fiber.
In addition to the matrix of nutrients in their dietary fibers, the whole-grain arsenal includes a wide variety of additional nutrients and phytonutrients that reduce the risk of cardiovascular disease. Compounds in whole grains that have cholesterol-lowering effects include polyunsaturated fatty acids, oligosaccharides, plant sterols and stanols, and saponins.
Whole grains are also important dietary sources of water-soluble, fat-soluble, and insoluble antioxidants. The long list of cereal antioxidants includes vitamin E, tocotrieonols, selenium, phenolic acids, and phytic acid. These multifunctional antioxidants come in immediate-release to slow-release forms and thus are available throughout the gastrointestinal tract over a long period after being consumed.
The high antioxidant capacity of wheat bran, for example, is 20-fold that of refined wheat flour (endosperm). Although the role of antioxidant supplements in protecting against cardiovascular disease has been questioned, prospective population studies consistently suggest that when consumed in whole foods, antioxidants are associated with significant protection against cardiovascular disease. Because free radical damage to cholesterol appears to contribute significantly to the development of atherosclerosis, the broad range of antioxidant activities from the phytonutrients abundant in whole-grains is thought to play a strong role in their cardio-protective effects.
Like soybeans, whole grains are good sources of phytoestrogens, plant compounds that may affect blood cholesterol levels, blood vessel elasticity, bone metabolism, and many other cellular metabolic processes.
Whole grains are rich sources of lignans that are converted by the human gut to enterolactone and enterodiole. In studies of Finnish men, blood levels of enterolactone have been found to have an inverse relation not just to cardiovascular-related death, but to all causes of death, which suggests that the plant lignans in whole grains may play an important role in their protective effects.
Lower insulin levels may also contribute to the protective effects of whole grains. In many persons, the risks of atherosclerotic cardiovascular disease, diabetes, and obesity are linked to insulin resistance. Higher intakes of whole grains are associated with increased sensitivity to insulin in population studies and clinical trials. Why? Because whole grains improve insulin sensitivity by lowering the glycemic index of the diet while increasing its content of fiber, magnesium, and vitamin E.
The whole kernel of truth: as part of your healthy way of eating, whole grains can significantly lower your risk of cardiovascular disease, obesity and type 2 diabetes. Enjoy at least 3 servings a day. No idea how to cook whole grains? Just look at the "How to Enjoy" section in our profiles of the whole grains, or for quick, easy, delicious recipes, click on this link to our Recipe Assistant and select oats or whichever whole grain you would like to prepare.
Description
Oats, known scientifically as Avena sativa, are a hardy cereal grain able to withstand poor soil conditions in which other crops are unable to thrive. Their fortitude seems to be transferred to those who consume this nutrient-rich grain. After all, when we think of a satisfying and enriching way to start the day, one that gives us strength and lasting energy, we oftentimes relish the thought of a hot bowl of oatmeal.
Oats gain part of their distinctive flavor from the roasting process that they undergo after being harvested and cleaned. Although oats are then hulled, this process does not strip away their bran and their germ allowing them to retain a concentrated source of their fiber and nutrients. Different types of processing are then used to produce the various types of oat products, which are generally used to make breakfast cereals, baked goods and stuffings:
Oat groats: unflattened kernels that are good for using as a breakfast cereal or for stuffing
Steel-cut oats: featuring a dense and chewy texture, they are produced by running the grain through steel blades that thinly slices them.
Old-fashioned oats: have a flatter shape that is the result of their being steamed and then rolled.
Quick-cooking oats: processed like old-fashioned oats, except they are cut finely before rolling
Instant oatmeal: produced by partially cooking the grains and then rolling them very thin. Oftentimes, sugar, salt and other ingredients are added to make the finished product.
Oat bran: the outer layer of the grain that resides under the hull. While oat bran is found in rolled oats and steel-cut oats, it may also be purchased as a separate product that can be added to recipes or cooked to make a hot cereal.
Oat flour: used in baking, it is oftentimes combined with wheat or other gluten-containing flours when making leavened bread.
History
The modern oat draws its ancestry from the wild red oat, a plant originating in Asia. Oats have been cultivated for two thousand years in various regions throughout the world. Before being consumed as a food, oats were used for medicinal purposes, a use for which they are still honored. The growing of oats in Europe was widespread, and oats constituted an important commercial crop since they were a dietary staple for the people of many countries including Scotland, Great Britain, Germany and the Scandinavian countries. In the early 17th century, Scottish settlers brought oats to North America. Today, the largest commercial producers of oats include the Russian Federation, the United States, Germany, Poland and Finland.
How to Select and Store
Buy small quantities of oats at one time since this grain has a slightly higher fat content than other grains and will go rancid more quickly. Oats are generally available in prepackaged containers as well as bulk bins. Just as with any other food that you may purchase in the bulk section, make sure that the bins containing the oats are covered, free from debris, and that the store has a good product turnover so as to ensure its maximal freshness. Smell the oats to make sure that they are fresh. Whether purchasing oats in bulk or in a packaged container, make sure there is no evidence of moisture.
If you purchase prepared oatmeal products such as oatmeal, look at the ingredients to ensure that the product does not contain any salt, sugar or other additives.
Store oatmeal in an airtight container in a cool, dry and dark place where they will keep for approximately two months.
How to Enjoy
For some of our favorite recipes, click Recipes.
Tips for Cooking Oats:
Different types of oats require slightly different cooking methods for making hot cereal or porridge. For all types, it is best to add the oats to cold water and then cook at a simmer. The preparation of rolled oats and steel-cut oats require similar proportions using two parts water to one part oats. Rolled oats take approximately 15 minutes to cook while the steel-cut variety takes about 30 minutes. Due to their consistency, oat groats require more time and more water. Use three parts water to one part oat groats and simmer for approximately 50 minutes.
A Few Quick Serving Ideas:
A great way to start your day-add your favorite nuts and fruits to a piping hot bowl of oatmeal.
Oatmeal cookies are a favorite for kids of all ages.
Add oat flour or whole oats the next time you make bread or muffins.
Sprinkle oat bran on your hot or cold cereal.
Oat groats make a great basis for stuffing for poultry.
Safety
Oats and Purines
Oats contain naturally-occurring substances called purines. Purines are commonly found in plants, animals, and humans. In some individuals who are susceptible to purine-related problems, excessive intake of these substances can cause health problems. Since purines can be broken down to form uric acid, excess accumulation of purines in the body can lead to excess accumulation of uric acid. The health condition called "gout" and the formation of kidney stones from uric acid are two examples of uric acid-related problems that can be related to excessive intake of purine-containing foods. For this reason, individuals with kidney problems or gout may want to limit or avoid intake of purine-containing foods such as oats. Yet, recent research has suggested that purines from meat and fish increase risk of gout, while purines from plant foods fail to change the risk. For more on this subject, please see "What are purines and in which foods are they found?"
Oats and the Gluten Grains
Oats are members of a non-scientifically established grain group traditionally called the "gluten grains." The idea of grouping certain grains together under the label "gluten grains" has come into question in recent years as technology has given food scientists a way to look more closely at the composition of grains. Some healthcare practitioners continue to group wheat, oats, barley and rye together under the heading of "gluten grains" and to ask for elimination of the entire group on a wheat-free diet. Other practitioners now treat wheat separately from these other grains, including oats, based on recent research. Wheat is unquestionably a more common source of food reactions than any of the other "gluten grains," including oats. Although you may initially want to eliminate oats from your meal planning if you are implementing a wheat-free diet, you will want to experiment at some point with re-introduction of this food. You may be able to take advantage of its diverse nutritional benefits without experiencing an adverse reaction. Individuals with wheat-related conditions like celiac sprue or gluten-sensitive enteropathies should consult with their healthcare practitioner before experimenting with any of the "gluten grains," including oats.
Nutritional Profile
Oats are an excellent source of manganese and a very good source of selenium. In addition, oats are a good source of vitamin B1, dietary fiber, magnesium, protein and phosphorus.
For an in-depth nutritional profile click here: Oats.
In-Depth Nutritional Profile
In addition to the nutrients highlighted in our ratings chart, an in-depth nutritional profile for Oats is also available. This profile includes information on a full array of nutrients, including carbohydrates, sugar, soluble and insoluble fiber, sodium, vitamins, minerals, fatty acids, amino acids and more.
Introduction to Food Rating System Chart
In order to better help you identify foods that feature a high concentration of nutrients for the calories they contain, we created a Food Rating System. This system allows us to highlight the foods that are especially rich in particular nutrients. The following chart shows the nutrients for which this food is either an excellent, very good, or good source (below the chart you will find a table that explains these qualifications). If a nutrient is not listed in the chart, it does not necessarily mean that the food doesn't contain it. It simply means that the nutrient is not provided in a sufficient amount or concentration to meet our rating criteria. (To view this food's in-depth nutritional profile that includes values for dozens of nutrients - not just the ones rated as excellent, very good, or good - please use the link below the chart.) To read this chart accurately, you'll need to glance up in the top left corner where you will find the name of the food and the serving size we used to calculate the food's nutrient composition. This serving size will tell you how much of the food you need to eat to obtain the amount of nutrients found in the chart. Now, returning to the chart itself, you can look next to the nutrient name in order to find the nutrient amount it offers, the percent Daily Value (DV%) that this amount represents, the nutrient density that we calculated for this food and nutrient, and the rating we established in our rating system. For most of our nutrient ratings, we adopted the government standards for food labeling that are found in the U.S. Food and Drug Administration's "Reference Values for Nutrition Labeling." Read more background information and details of our rating system.
Oats, whole grain, cooked
1.00 cup
234.00 grams
145.08 calories
Nutrient Amount DV
(%) Nutrient
Density World's Healthiest
Foods Rating
manganese 1.37 mg 68.5 8.5 excellent
selenium 18.95 mcg 27.1 3.4 very good
tryptophan 0.08 g 25.0 3.1 good
phosphorus 177.84 mg 17.8 2.2 good
vitamin B1 (thiamin) 0.26 mg 17.3 2.2 good
dietary fiber 3.98 g 15.9 2.0 good
magnesium 56.16 mg 14.0 1.7 good
protein 6.08 g 12.2 1.5 good
World's Healthiest
Foods Rating Rule
excellent DV>=75% OR Density>=7.6 AND DV>=10%
very good DV>=50% OR Density>=3.4 AND DV>=5%
good DV>=25% OR Density>=1.5 AND DV>=2.5%
In-Depth Nutritional Profile for Oats
References
Anderson JW. Whole grains and coronary heart disease: the whole kernel of truth. Am J Clin Nutr. 2004 Dec;80(6):1459-60. PMID:15585755.
Bazzano LA, He J, Ogden LG, Loria CM, Whelton PK. Dietary fiber intake and reduced risk of coronary heart disease in US men and women: the National Health and Nutrition Examination Survey I Epidemiologic Follow-up Study. Arch Intern Med. 2003 Sep 8;163(16):1897-904.
Cade JE, Burley VJ, Greenwood DC. Dietary fibre and risk of breast cancer in the UK Women's Cohort Study. Int J Epidemiol. 2007 Jan 24; [Epub ahead of print] . PMID:17251246.
Chen CY, Milbury PE, Kwak HK, Collins FW, Samuel P, Blumberg JB. Avenanthramides phenolic acids from oats are bioavailable and act synergistically with vitamin C to enhance hamster and human LDL resistance to oxidation. J Nutr. 2004 Jun;134(6):1459-66. PMID:15186945.
Cleland JG, Loh H, Windram J, et al. Threats, opportunities, and statins in the modern management of heart failure. Eur Heart J. 2006 Mar;27(6):641-3. PMID:16490737.
Delaney B, Nicolosi RJ, Wilson TA et al. Beta-glucan fractions from barley and oats are similarly antiatherogenic in hypercholesterolemic Syrian golden hamsters. J Nutr; 2003 Feb 133(2):468-75 2003.
Djoussé L, Gaziano JM. Breakfast cereals and risk of heart failure in the physicians' health study I. Arch Intern Med. 2007 Oct 22;167(19):2080-5. PMID:17954802.
Ensminger AH, Ensminger, ME, Kondale JE, Robson JRK. Foods & Nutriton Encyclopedia. Pegus Press, Clovis, California 1983.
Ensminger AH, Esminger M. K. J. e. al. Food for Health: A Nutrition Encyclopedia. Clovis, California: Pegus Press; 1986. PMID:15210.
Erkkila AT, Herrington DM, Mozaffarian D, Lichtenstein AH. Cereal fiber and whole-grain intake are associated with reduced progression of coronary-artery atherosclerosis in postmenopausal women with coronary artery disease. Am Heart J. 2005 Jul;150(1):94-101. PMID:16084154.
Fortin, Francois, Editorial Director. The Visual Foods Encyclopedia. Macmillan, New York 1996.
Goldberg RJ, Ciampa J, Lessard D, et al. Long-term survival after heart failure: a contemporary population-based perspective. Arch Intern Med. 2007 Mar 12;167(5):490-6. PMID:17353497.
Hogberg L, Laurin P, Falth-Magnusson K, Grant C, Grodzinsky E, Jansson G, Ascher H, Browaldh L, Hammersjo JA, Lindberg E, Myrdal U, Stenhammar L. Oats to children with newly diagnosed coeliac disease: a randomised double blind study. Gut. 2004 May;53(5):649-654. PMID:15059781.
Jensen MK, Koh-Banerjee P, Hu FB, Franz M, Sampson L, Gronbaek M, Rimm EB. Intakes of whole grains, bran, and germ and the risk of coronary heart disease in men. Am J Clin Nutr 2004 Dec;80(6):1492-9. PMID:15585760.
Johnsen NF, Hausner H, Olsen A, Tetens I, Christensen J, Knudsen KE, Overvad K, Tjonneland A. Intake of whole grains and vegetables determines the plasma enterolactone concentration of Danish women. J Nutr. 2004 Oct;134(10):2691-7. PMID:15465768.
Liu L, Zubik L, Collins FW, Marko M, Meydani M. The antiatherogenic potential of oat phenolic compounds. Atherosclerosis. 2004 Jul;175(1):39-49. PMID:15186945.
Liu RH. New finding may be key to ending confusion over link between fiber, colon cancer. American Institute for Cancer Research Press Release, November 3, 2004.
Suzuki R, Rylander-Rudqvist T, Ye W, et al. Dietary fiber intake and risk of postmenopausal breast cancer defined by estrogen and progesterone receptor status--a prospective cohort study among Swedish women. Int J Cancer. 2008 Jan 15;122(2):403-12. PMID:17764112.
Tabak C, Wijga AH, de Meer G, Janssen NA, Brunekreef B, Smit HA. Diet and asthma in Dutch school children (ISAAC-2). Thorax. 2006 Dec;61(12):1048-53. Epub 2005 Oct 21. PMID:16244092.
Tsikitis VL, Albina JE, Reichner JS. Beta-glucan affects leukocyte navigation in a complex chemotactic gradient. Surgery. 2004 Aug;136(2):384-9. PMID:15300205.
van Dam RM, Hu FB, Rosenberg L, Krishnan S, Palmer JR. Dietary calcium and magnesium, major food sources, and risk of type 2 diabetes in U.S. Black women. Diabetes Care. 2006 Oct;29(10):2238-43. PMID:17003299.
Wood, Rebecca. The Whole Foods Encyclopedia. New York, NY: Prentice-Hall Press; 1988. PMID:15220
Kasza gryczana- znajdują się w niej dość znaczne ilości białka (niepełnowartościowego), witamin B1, B2, i PP, składników mineralnych: fosforu, wapnia, żelaza oraz tłuszczu i skrobi. Kasza gryczana nie palona ma większą wartość od kaszy gryczanej palonej, która traci ok. 50% witamin podczas palenia.
Gryczana i jej odmiana, czyli kasza krakowska, wskazane są dla cierpiących na kruchość naczyń krwionośnych, żylaki, a nawet hemoroidy. A to dlatego, że są cennym źródłem magnezu i uszczelniającej naczynia witaminy P, znanej rutyną.
Kasza jaglana - pod względem wartości odżywczej znajduje się na drugim miejscu po kaszy gryczanej. Ma ona nieco mniej białka, witamin B1, B2, fosforu i tłuszczu. Ilość żelaza jest taka sama jak w kaszy gryczanej. Kaszę jaglaną, podobnie, jak kukurydzianą, mogą jeść osoby uczulone na gluten. Zawiera ponadto dużo białka, a mało skrobi, jest lekkostrawna i nie powoduje wzdęć ani fermentacji w żołądku. Ma sporo krzemu poprawiającego wygląd włosów, skóry, zębów czy paznokci.
Kasza jęczmienna - zawiera mniejsze ilości białka, wapnia i żelaza w porównaniu z kaszą gryczaną i jaglaną. Spośród kasz jęczmiennych najwyższą wartość odżywczą ma pęczak.
Kasze jęczmienne zawierają błonnik rozpuszczalny, który obniża poziom cholesterolu we krwi. Są zalecane osobom z chorobami krążenia i nadciśnieniowcom.
Płatki owsiane - dorównują wartością białkową kaszy gryczanej, a ilością zawartych w nich składników mineralnych dorównują kaszy jęczmiennej.
Manna - jest kaszą o najmniejszych wartościach odżywczych w porównaniu z omawianymi. O jej wartości kulinarnej, głównie dietetycznej, stanowi minimalna ilość błonnika i wysoka kaloryczność.
Kasze wykorzystujemy w naszej diecie zbyt rzadko, a szkoda, bo są niezwykle wdzięcznym surowcem. Można z nich zrobić zupę, drugie danie, a nawet deser.
Są bogatym źródłem białka, ale w pełni nasz organizm wykorzysta je dopiero wówczas, gdy podamy kaszę z produktami zawierającymi białko zwierzęce - z mięsem, mlekiem, kefirem, jajami czy serem.
Gryczana, jęczmienna czy jaglana... Mnóstwo gatunków, a wszystkie zawierają cenne minerały, witaminy i błonnik.
Kasze znajdują się w podstawie tzw. piramidy żywieniowej, powinny być spożywane codziennie, co korzystnie wpłynie na utrzymanie prawidłowego bilansu energetycznego i witaminowego organizmu.
Najpierw ziarna zbóż są oczyszczane - pozbawiane części zewnętrznych, czyli okrywy nasienno-owocowej. Następnie, w zależności od rodzaju kaszy, ziarna są polerowane, krojone, mielone, prażone. Im mniej oczyszczone i rozdrobnione ziarno, tym kasza zawiera więcej cennych składników odżywczych.
Pod względem wartości odżywczej kasze przewyższają ryż, makaron i ziemniaki. Są bogatym źródłem skrobi, która w organizmie rozkłada się powoli na glukozę - paliwo potrzebne do pracy mózgu i wszystkich innych komórek.
Kaszę powinni jeść:
nadciśnieniowcy i cierpiący na choroby serca i układu krążenia - kasze mają dużo potasu i bardzo mało sodu,
osoby zagrożone anemią - np. kasza jaglana i gryczana zawierają żelazo, kwas foliowy i witaminę E zapobiegające niedokrwistości,
osoby żyjące w ciągłym napięciu i mające skłonności do depresji - zawarte w ziarnach witaminy z grupy B łagodzą objawy stresu, wspomagają pracę układu nerwowego, poprawiają pamięć, polepszają nastrój,
diabetycy - kasze zawierają dużo skrobi, która łagodnie podnosi poziom glukozy i insuliny we krwi,
dzieci, kobiety w ciąży i karmiące, osoby starsze, rekonwalescenci - kasze gotowane na sypko lub rozklejane są lekko strawne.
Nie dla każdego
Kasze zawierają sporo fosforu, chloru i siarki, które zakwaszają organizm. Częste jedzenie grubych kasz może zaszkodzić cierpiącym na wrzody żołądka i dwunastnicy, nadkwaśny nieżyt żołądka i refluks żołądkowo-przełykowy. Kasz tych nie powinny jeść osoby z gorączką, rozległymi oparzeniami, chorzy na nowotwory, wycieńczeni.
Jakie składniki kasz mają tak dobroczynny wpływ na zdrowie?
węglowodany - Kasze zawierają najwięcej węglowodanów ze wszystkich produktów spożywczych, a te, jak wiadomo, są łatwo przyswajalne i dostarczają energii.
białko roślinne - Białko pochodzenia roślinnego jest również łatwo przyswajalne. Warto, więc łączyć kasze z produktami białkowymi pochodzenia zwierzęcego (drób, jajka, mleko).
witaminy i sole mineralne - W skład kasz wchodzą witaminy z grupy B: B1 (tiamina), B2 (ryboflawina), PP (niacyna), B6 (pirydoksyna), kwas foliowy i witamina E. Sporo jest również składników mineralnych, głównie potasu obniżającego ciśnienie, żelaza zapobiegającego niedokrwistości oraz magnezu korzystnie działającego na układ nerwowy i pracę mięśni (w tym sercowego). Kasze są też całkiem dobrym źródłem wapnia, miedzi, cynku, manganu i krzemu.
błonnik - Jest to składnik niezbędny do prawidłowego trawienia i pobudzający pracę jelit.
Wszystkie rodzaje kasz są wysokokaloryczne (320-350 kal. na 100 g produktu).
Liczne badania potwierdzają obserwacje, że kasze leczą. Na przykład potrawy z kaszy manny, jęczmiennej, jaglanej i grysiku kukurydzianego leczą choroby przewodu pokarmowego, wątroby, nerek, a potrawy na bazie płatków i otrębów owsianych obniżają poziom cholesterolu nawet o 10%. Powszechnie znane są także właściwości kasz wysokoresztkowych jako naturalnych środków przeczyszczających.
Gruboziarniste gatunku kasz (pęczak, kasza gryczana) chronią dolny odcinek przewodu pokarmowego przed schorzeniami nowotworowymi, hemoroidami, poprawiają krążenie w małych żyłach i naczyniach włosowatych. Gryka to też jedna z najwartościowszych roślin miododajnych. Miód gryczany jest jednym z najcenniejszych miodów.
Rodzaje kasz
Kasze wytwarza się ze zbóż. Z jęczmienia otrzymuje się pęczak, kaszę perłową, jęczmienną, mazurską i płatki jęczmienne. Z owsa - płatki owsiane. Z kukurydzy - grysik kukurydziany. Z pszenicy - także pęczak, kaszę manną, grysik i kuskus. Z prosa - kaszę jaglaną, a z gryki - gryczaną oraz krakowską.
Kasza jaglana, ryż i kasza kukurydziana należą do najbardziej lekkostrawnych produktów zbożowych. To najstarsza znana kasza. Otrzymuje się ją z nasion prosa. Pod względem wartości odżywczej dorównuje kaszy gryczanej. Ma mało skrobi, za to dużo białka. Wyróżnia się najwyższą zawartością witamin z grupy B: B1, (tiaminy), B2 (ryboflawiny) i B6 (pirydoksyny) oraz żelaza i miedzi. Oprócz wymienionych wcześniej składników kasza jaglana zawiera także lecytynę i bardzo rzadko występującą w produktach spożywczych krzemionkę, mającą zbawienny leczniczy wpływ na stawy.
Warto ją polecić osobom stosującym dietę bezglutenową, a także cierpiącym na niedokrwistość.
Kasza manna, otrzymywana z pszenicy, to jeden z najstarszych znanych produktów spożywczych. Zawiera niewiele błonnika, witamin i minerałów, natomiast wśród innych kasz wyróżnia ją wysoka zawartość jodu. Jest lekko strawna i ma dużo skrobi. Najsmaczniejsza jest gotowana na gęsto (rozklejona). Można z niej przygotować zupy mleczne, kremy i budynie, a także stosować zamiast makaronu do rosołu lub zupy grzybowej.
Kasza gryczana uważana jest za jedną z najzdrowszych kasz. Powstaje z łuskanych i prażonych ziaren gryki. Zawierają one dużo białka o wysokiej wartości odżywczej - bogate w lizynę i tryptofan, których nasz organizm sam nie potrafi wytwarzać. Błonnik zawarty w kaszy gryczanej (jej odmianą jest kasza krakowska) spełnia ogromną rolę w funkcjonowaniu naszego organizmu: ułatwia trawienie, zapobiega niestrawności, jest niskokaloryczny. Ponadto kasza gryczana zawiera sporo kwasu foliowego, jest zasobna w magnez, cynk, mangan oraz potas i fosfor. W przeciwieństwie do innych kasz nie zakwasza organizmu. Zawarta w niej skrobia chłonie niewiele wody, a potem bardzo powoli ją oddaje. Dlatego po ugotowaniu kasza jest bardzo delikatna. Nie zawiera glutenu, może być stosowana w diecie bezglutenowej. Najsmaczniejsza i najzdrowsza jest gotowana na sypko. Rozdrobniona wypolerowana kasza gryczana zwana krakowską ma mniej składników odżywczych niż tradycyjna.
Kasza jęczmienna - reguluje trawienie. Najpopularniejsza w polskiej kuchni. Otrzymuje się ją z jęczmienia. W zależności od stopnia rozdrobnienia ziaren wyróżniamy: pęczak, kaszę grubą, średnią i drobną oraz perłową. Są one dobrym źródłem witaminy PP (niacyny), która skutecznie obniża poziom cholesterolu we krwi, rozszerza naczynia krwionośne i poprawia wygląd skóry. Warto je polecić przy kłopotach z cerą oraz hipercholesterolemii. Kasze jęczmienne mają ponadto dużo rozpuszczalnego błonnika, dzięki temu zapobiegają zaparciom, wzdęciom i bólom brzucha towarzyszącym zaburzeniom trawienia.
Najlepiej smakują jako dodatek do mięs i zapiekanek oraz niezastąpiony składnik krupniku. Pęczek ugotowany na sypko można też dodawać do sałatek zamiast ryżu.
Kasza kukurydziana - wzmacnia serce. W krajach latynoamerykańskich przyrządza się z niej placki jadane jak chleb. Otrzymywana jest przez oczyszczenie i rozdrobnienie ziarna kukurydzy. Ma sporo "dobrego tłuszczu" oraz witaminę E. Białko zawarte w kukurydzy nie ma co prawda wysokiej wartości odżywczej (nie zawiera tryptofanu), ale nie wywołuje odczynów alergicznych. Dlatego kaszkę kukurydzianą poleca się w żywieniu niemowląt zamiast kasz pszennych.
Gotowanie kasz
Nie ma kaszy uniwersalnej, dobrej na wszystko. Warto więc wiedzieć, jaką wziąć kaszę do konkretnej potrawy. Kasze gruboziarniste najsmaczniejsze są ugotowane na sypko jako danie główne lub jako dodatek do mięs i warzyw. Kasze drobne są idealne na kleiki oraz jako dodatek do zup, sałatek. Można je też podawać na słodko.
Wszystkie kasze przed jedzeniem trzeba ugotować. Gotowanie ma na celu ścięcie białka, zmiękczenie błonnika i rozklejenie skrobi zawartej w ziarenkach. Kasza ugotowana na sypko powinna mieć miękkie nie sklejające się ziarna, o zwiększonej objętości.
Kasze grube (kasza gryczana, pęczak, ryż) należy przed gotowaniem kilka razy wypłukać i osączyć.
Drobnych kasz (manny, krakowskiej, kukurydzianej) nie płucze się.
Na sypko (kasze grube) - kaszę należy przebrać, wypłukać, osaczyć, wsypać do odpowiedniej ilości osolonego wrzątku z dodatkiem tłuszczu i gotować pod przykryciem na małym ogniu. Gdy kasza wchłonie całkowicie wodę, należy wstawić ją na ok. 20 minut do lekko nagrzanego piekarnika.
Kaszy nie należy mieszać w czasie gotowania.
Wednesday, January 30, 2008
Moj pies Nora Owczarek Niemiecki problemy oczy prosze porade - pomoc
Moj pies Nora Owczarek Niemiecki problemy oczy prosze porade - pomoc
Klania sie Lech Bajan z Washington DC.
Medykacje dane
1. triple antibiotic oitment
( neomecin and polymexyn B sulfates
Bacitracin zinc ophthalmic ointment USP Sterile
3x dziennie masc na oczy
Moj pies Nora Owczarek Niemiecki problemy oczy prosze porade.
Alex Lech Bajan
CEO
RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
sms: 703-485-6619
EMAIL: office@raqport.com
WEB SITE: http://raqport.com
Klania sie Lech Bajan z Washington DC.
Medykacje dane
1. triple antibiotic oitment
( neomecin and polymexyn B sulfates
Bacitracin zinc ophthalmic ointment USP Sterile
3x dziennie masc na oczy
Moj pies Nora Owczarek Niemiecki problemy oczy prosze porade.
Alex Lech Bajan
CEO
RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
sms: 703-485-6619
EMAIL: office@raqport.com
WEB SITE: http://raqport.com
Subscribe to:
Comments (Atom)